kris2.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
deel 5.2 (over Nederlandse (gedwongen) prostituees - deel 2)
 
 
Volgens een schatting van Bovenkerk werken er op de Wallen op een doordeweekse avond 20 Nederlandse slachtoffers van loverboys, en in het weekend 50 (in 2004 was dat):
We maken ’s nachts de ronde door de wijk. De meisjes die hulpverleenster Toos Heemskerk aanwees (zie het vorige hoofdstuk) zijn voor een deel dezelfde als de prostituees voor Mos Florie. We lopen zo veel mogelijk hetzelfde parcours en tellen een zelfde aantal meisjes die voor Nederlandse pooiers zouden werken als de hulpverleenster. Op een doordeweeks avond ongeveer twintig en in het weekend vijftig. Volgens de politiemensen zijn er doordeweeks twintig à 25 van zulke pooiers, in het weekeind veertig en, gezien de grote mobiliteit, over een heel jaar gerekend wel honderd. Tijdens onze voettocht door de buurt komen we er tenminste tien tegen, maar het is een koude, doordeweekse nacht.
Bovenkerk schat zelf dat er op de Wallen op elk moment in totaal zo'n 400 vrouwen werken (dus ook in het weekend). Die 50 Nederlandse gedwongen prostituees in het weekend maken dus al een achtste uit van het totale aantal prostituees op de Wallen, en dan zijn de buitenlandse slachtoffers nog niet eens meegerekend. Die "50 procent" van het Scharlaken Koord is dan niet eens zo vreemd meer. Een paar bronnen (klanten en ex-prostituee Mariska Majoor) schatten dat ongeveer een kwart van de prostituees op de Wallen Nederlands is. Dat zou betekenen dat ongeveer de helft van de Nederlandse prostituees op de Wallen gedwongen is.
 
Ik heb op dit moment 94 'loverboy'-verhalen kunnen bekijken (zie mijn log over de Casussen) waarbij Nederlandse prostituees worden gedwongen en waarbij bekend is in welke sector(en) ze gewerkt hebben. Van die 94 werkten 65 procent (ook) achter de ramen. Dat is opvallend veel. Ik schat dat in werkelijkheid van alle Nederlandse prostituees nog geen tiende in de raamprostitutie werkt. Maar als dit klopt dan durf ik met behulp van die 50 gedwongen Nederlandse vrouwen op de Wallen een schatting te wagen over het totale aantal gedwongen Nederlandse vrouwen in de prostitutie. Niet alle slachtoffers kunnen tegelijk achter de ramen en in andere sectoren werken. Van de 90 sectoren die naar voren kwamen was iets meer dan de helft in de raamprostitutie (21% was is clubs, en 17% in de straatprostitutie). Als je weet dat buiten de Wallen met zijn 350 ramen er nog 2040 ramen zijn in Nederland (in 2004 bestonden de Poeldijksestraat en het Spijkerkwartier nog), en je veronderstelt dat de Nederlandse gedwongen prostituees ongeveer uniform over die raamgebieden zijn verdeeld, dan gok ik dat er zo'n 50 *2040/350 = ~291 gedwongen Nederlandse prostituees achter de ramen werken. Ik denk wel dat dit iets aan de hoge kant is omdat (als ik de recensies op hookers.nl bekijk) juist op de Wallen vergeleken met andere raamgebieden meer Nederlandse vrouwen werken, en dit zijn trouwens ook jongere Nederlandse vrouwen, (de gedwongen prostituees zijn vaak de jongere prostituees). Ik maak één correctie met de gegevens zoals ik die zag op hookers in 2005. Ik begeef me een beetje op glad ijs omdat ik een getal uit 2004 corrigeer met behulp van gegevens uit 2005. Ik schat dat over de hele raamprostitutie gezien het percentage Nederlandse prostituees 80% (±13) is van het percentage Nederlandse prostituees zoals die is op de Wallen. Ik stel die 291 naar beneden bij naar 240 (±40). Als je uitgaat van die 240 gedwongen Nederlandse raamprostituees en ik waag de gok dat naast die gedwongen raamprostituees er een even grote groep is die nog buiten de raamprostitutie (50% ±10) werkt dan gok ik dat er zo'n 480 (±125) gedwongen Nederlandse prostituees in Nederland moeten zijn op elk moment. Ik begeef me hier weer op glad ijs, bedenk dat ik een cijfer uit het jaar 2004 extrapoleer met behulp van een cijfer over een lange periode die zelfs teruggaat tot de jaren 70. Daarbij is het zo dat die 50 Nederlandse gedwongen prostituees op de Wallen waar ik vanuit ging deels onttrokken kunnen zijn van buiten de Wallen en tijdelijk op de Wallen in het weekend werken, wat zou kunnen zorgen voor een overschatting van het totaal aantal Nederlandse slachtoffers.
Op elk moment moeten er hooguit 15.000 prostituees in Nederland werken (volgens de mr A de Graafstichting zijn op dag of weekbasis ongeveer 12.500 prostituees actief, zie artikel 'Betaalde liefde' door Marieke van Doorninck in "C.V. Koers", Februari 2000, page 6 en verder), waarvan ongeveer een derde Nederlands. Vergelijk dus die ongeveer 500 (beetje afronden) gedwongen Nederlandse prostituees met de 5000 Nederlandse prostituees in totaal. Ongeveer 10 procent van het totaal (het is maar een indicatie).
 
Die getal van 500 is van een totaal andere orde dan de 1500 tot 2000 slachtoffers van loverboys die jaarlijks zouden vallen in Nederland. Dat laatste getal berust trouwens op een misverstand. Oorspronkelijk wordt met de 1500-2000 bedoelt het aantal kindprostituees waar hulpverleners op jaarbasis mee in aanraking komen (zie het onderzoek Aard en omvang van (gedwongen) prostitutie onder minderjarige (allochtone) meisjes uit 1998). Daar zitten ook veel buitenlandse meisjes onder en een deel is geen slachtoffer van een loverboy, en bovendien zijn de meeste slachtoffers van 'loverboys' meerderjarige vrouwen. Volgens tabel 8 op pagina 25 is ongeveer een derde van de minderjarige prostituees Nederlands. Volgens tabel 10 (pagina 28) is van de Nederlandse minderjarige prostituees 37,1% zeker gedwongen en 36,2% misschien.
 
Als mijn rekensommen kloppen dan gaat het aantal Nederlandse slachtoffers van mensenhandel op elk moment de 600 waarschijnlijk niet te boven. Op jaarbasis zal dit aantal wel groter zijn, er is immers een zekere doorstroom. In mijn log over de Casussen bereken ik dat een Nederlandse slachtoffer gemiddeld tussen de 1,5 en 2,5 jaar wordt geëxploiteerd. Als je van die 1,5 jaar uitgaat dan komt bij die maximaal 600 op elk moment nog 400 aan nieuwe recruten op jaarbasis erbij ( 600 / 1,5 ). Dus maximaal zo'n 1000 op jaarbasis. Minimaal kom op zo'n 350 op elk moment. Als je uitgaat dat een slachtoffer gemiddeld maximaal 2,5 jaar wordt geëxploiteerd dan komen daar weer (600 / 2,5 =) 240 bij. Op jaarbasis zijn er dus minimaal zo'n 600 Nederlandse slachtoffers van mensenhandel.
 
Er zijn ook berichten dat Nederlandse slachtoffers van mensenhandel naar het buitenland worden gebracht. Lees bijvoorbeeld het artikel in De Morgen: Loverboys ronselen Nederlandse meisjes voor Antwerpse prostitutie (10 Maart 2007):
Van de 561 prostituees die vorig jaar in Antwerpen werden geregistreerd, zijn er 202 van Nederlandse komaf. Dat blijkt uit cijfers van de Antwerpse politie. De meeste Nederlandse meisjes werden als minderjarige geronseld door een loverboy en moeten de grens oversteken zodra ze meerderjarig zijn.
Dit suggereert dat er zeker nog minstens enkele tientallen Nederlandse vrouwen in België gedwongen in de prostitutie werken. Het hele verhaal kun je trouwens nog lezen in de REVU van 7 Maart t/m 13 Maart 2007, "Nederlandse loverboys exporteren hun meisjes" door Sanne Groot Koerkamp. Het artikel verwijst uitsluitend naar de raamprostitutie in het Schipperskwartier in Antwerpen als het gaat over het probleem van de gedwongen Nederlandse prostituees in België. Nog een detail over de loverboys volgens dat artikel volgens agent Kristiaan:
Ik begrijp gewoon niet wat die jongens hebben. Ze zijn niet eens knap. Soms moeten we ze wel eens uitkleden om helemaal te fouilleren, nou, het zijn vaak scharminkels.
Nog een toevoeging, een paar mannen die in de buurt van het Schipperskwartier wonen zeiden op een forum dat ze vaak avond-wandelingen maken door de buurt en menen dat inderdaad veel vrouwen er voor een pooier werken. Eén van hen schatte het percentage op minstens 80% (wat op zich vreemd is want op hookers.nl kan ik zien dat er ~2004-2006 veel wat oudere vrouwen werken, ongeveer 63% ouder dan 24 en 32% ouder dan 30, ook bij Nederlandse vrouwen). Ze kunnen het zien aan wie ze halen en brengen, ook aan de manier waarop de vrouwen worden behandeld.
 
In het boek ‘Vrouwenmantel’ (2003) van Dieuwke Talma worden 57 (waarschijnlijk) Nederlandse prostituees beschreven die op dat moment nog in de prostitutie werkzaam waren (zij woonden de haptonomiegroepen van Dieuwke Talma bij). Van hen kun je afleiden dat er op dat moment 7 waren die onder invloed van hun vriend of man werkten. Dus ook iets meer dan 10 procent van het totaal. (dit is natuurlijk wel een hele kleine steekproef) Ik vind het trouwens een verassing dat deze vrouwen die duidelijk onder de invloed van hun partner werken toch de vrijheid hebben om de haptonomie-sessies bij te wonen. Van veel prostituees die Dieuwke Talma beschrijft zijn er trouwens ook geen gegevens over eventuele dwang door partners.
 
Maarrrrr.... als het dus klopt dat Nederlandse prostituees die buiten de raamprostitutie werken veel minder vaak slachtoffer zijn van zo'n loverboy dan is dat ook weer een opsteker want dan moet je als klant gewoon een Nederlandse prostituee buiten de raamprostitutie bezoeken. Als ik eens uitga van de schatting dat de helft van de Nederlandse raamprostituees slachtoffer is van mensenhandel dan zou ik misschien een schatting kunnen maken over hoe erg het is in clubs. Door hookers.nl weet ik dat het percentage Nederlandse vrouwen in clubs (en privé-huizen) veel groter is; iets van 50% in clubs tegenover 25% in de raamprostitutie. En dat terwijl het aantal prostituees in totaal in clubs ongeveer 2,5 keer groter is. Dat zou betekenen dat er in totaal 5 keer meer Nederlandse vrouwen in clubs werken dan achter de ramen. En dat terwijl van de slachtoffers van loverboys het percentage van de slachtoffers in de raamprostitutie 2,5 keer groter is dan ik clubs. Dat zou betekenen dat de kans dat een Nederlandse prostituee in een club slachtoffer is van een loverboy toch wel 12,5 keer zo klein is als achter een raam. Dat zou betekenen dat de kans in een club ongeveer 4% is tegenover ~50% in de raamprostitutie. Een (relatief) kleine kans dus. En bedenk ook dat ik het vermoeden heb dat een groot deel van de Nederlandse prostituees die gedwongen in clubs of privé-huizen juist in het illegale circuit werken. Het is alleen jammer vaak niet genoemd wordt of het bordeel illegaal of legaal is. Als ik dus afga op de loverboy-verhalen die ik bijelkaar heb weten te sprokkelen, dan lijkt gedwongen prostitutie onder Nederlandse prostituees in clubs en privé-huizen vrij zeldzaam.
 
Maar zeker weten doe ik dat niet omdat je van prostituees wel eens andere verhalen hoort. Ik hoorde een keer een thuiswerkster zeggen die regelmatig meemaakt dat huisvrouwen van hun man moeten werken (ze refereerde ook naar de escort). En denk ook wat Jeanette zegt:
De weblog van Jeanette (zij heeft in 2 privé-huizen gewerkt)
Ik heb veel meiden ontmoet die gedwongen werden om in deze wereld te werken. Het gros werd gedwongen. Óf door hun partner, vriend, of hun verslaving. Het rare is dat degene die gewoon voor een pooier werkten altijd deden of hij hun vriend was. Nu geloof ik ook wel dat sommige dat werkelijk dachten en niet door hadden in welke ongezonde relatie ze terecht waren gekomen maar ik stond er verbaast van dat meiden zich zelf zoveel wijsmaken. Ik realiseer me dat veel vrouwen die in die wereld terecht komen hier in zullen moeten blijven omdat ze niemand in vertrouwen durven nemen en dus ook niemand hun kan helpen om hier uit te stappen.
Zie ook dit verhaal van Jeanette over het verslaafde meisje en haar pooier in het privé-huis:het verslaafde meisje (van net 18)
En onder de reacties van Jeanette onder dezelfde log (wat weer een reactie is van Jeanette op Den Haagh's verhaal over toen hij als ongediertebestrijder een bordeel in aanbouw binnenkwam en zag hoe de pooier één van zijn vrouwen sloeg):
(...) Ja, helaas moest ook ik concluderen dat de meeste meiden gedwongen werkten. Het absurde is dat men vaak gelooft dat ze er vrijwillig zitten. "we zijn aan het sparen om een huis te kopen, mijn vriend had schulden en ik help hem eraf zodat we een gezinnetje kunnen stichten, mijn vriend vind het geil dat andere mannen op me geilen masar ik van hem ben" Echt ik zat soms met mijn oren te klapperen wat zo'n gast zo'n meisje nu weer op de mouw had weten te spelden. Door het meisje te doen laten geloven dat ze het vrijwillig doet, is ze niet lastig en zal ze haar best doen bij de klanten. Triest. Het meisje waar ik het boven over heb is echt de meest trieste die ik heb meegemaakt. Ze is helaas niet enig, niet uniek maar meestal tippelen dit soort meisjes of zitten ze achter de ramen. (...)
Of zie natuurlijk ook haar verhaal over het slanke meisje:
(...) Toch was dit meisje niet tevreden met haar lichaam. Ze vergelijk haar figuur met een zeer tenger gebouwd meisje, en kwam toen tot de conclusie dat ze te dik zou zijn. Ondanks dat ze goed verdiende konden haar verdiensten beter vond ze en daarin had ze wel gelijk maar had ze beter naar haar manier van werken kunnen kijken dan naar haar figuur. Haar vriend (lees: pooier) was het met haar eens dat de verdiensten wel wat omhoog konden want nu verdiende ze te weinig om een bruiloft en huis bij elkaar te verdienen. (...)
Nu moet het wel gezegd dat Jeanette bij navraag een beetje terug krabbelt over het aantal vrouwen dat door pooiers gedwongen wordt. Ze erkent ook dat naast de drugsgebruikende vrouwen en de door pooiers gedwongen vrouwen ook vrouwen zijn die door omstandigheden worden gedwongen.
 
... of denk aan CarmenElectra op hookers.nl (sorry, ik moest me weer eens in die discussie mengen) (op 19-7-2005):
Hallo heren. Ik ben een voormalig "dame van plezier", dit werk is mij opgedrongen en had er totaal geen plezier aan. Zoals er velen zijn die dit werk doen. Doordat ik, en de vele meisjes in deze branche, drugs kreeg toegestopt was het vol te houden.
Ik ben door behulpzame personen er goed van af gekomen. (...)
De tijd dat ik in clubs werkte heb ik veel meisjes leren kennen, meisjes die gedwongen daar zaten, meisjes die erna niks anders meer konden (meestal de oudere). (...)
Ik heb veel meisjes leren kennen en zeker meer dan de helft zaten daar gedwongen, allen op een eigen manier maar nog altijd tegen hun wil in.
Ga maar eens aan de politie vragen hoeveel pooiers zij weten die meisjes dwingen, ben er eenmaal geweest. Werd bijnaar uitgelachen door die beambte, hij wist zelfs over wie ik het had "een bekende" zei hij zelfs bijnaar lachend!!
Of denk aan de prostituee in dat onderzoeksrapport:
Hoewel de pooiers in clubs en privé-huizen minder zichtbaar zijn, werken ook daar prostituees die voor hen werken: “In elke club waar je komt zitten wel een paar meisjes die voor hun vriendjes moeten werken.”
Of een exploitant van (waarschijnlijk) een club in het rapport van de Rode Draad (op pagina 140):
Rechten van prostituees (Oktober, 2006)
Hij houdt een betoog over, hoe zwak vrouwen in de prostitutie zijn. Hij moet ze regelmatig redden van foute vriendjes. Wanneer zijn acties niet helpen, dan vragen ze erom en moeten ze het zelf maar zien.
En bedenk ook wat Essy van Dijk zegt, dat waarschijnlijk ook de meeste Nederlandse prostituees onder controle staan van pooiers (zie mensenhandel in Nederland 1997-2000):
pagina 21:
(...) Overigens wordt in een onderzoek van de Werkgroep Prostitutie en Mensenhandel het aantal prostituees dat van buiten de EU afkomstig is eveneens op 50% geschat (Luykx en Van Soest, 1999). En al werken deze prostituees niet allen illegaal in de prostitutiesector, de ervaring wijst uit dat dit voor de meesten wel het geval is (Visser, 2000). Verder bestaat er inderdaad redelijke overeenstemming onder sleutelpersonen dat “het grootste deel” van de buitenlandse prostituees in Nederland economisch uitgebuit wordt en dus slachtoffer van mensenhandel is (Visser, 2000). [voetnoot onderaan die pagina:"Dit geldt volgens ingewijden overigens waarschijnlijk ook voor legale, Nederlandse prostituees."](...)
pagina 152-153:
Ten aanzien van binnenlandse mensenhandel wordt opgemerkt dat ook maar een deel van de legale prostituées in Nederland zelfstandig en onafhankelijk werkt. Het grootste deel is, zo leert de ervaring van geïnterviewden, afhankelijk van pooiers. Dit fenomeen zal volgens hen ook met de nieuwe wet blijven bestaan, al zullen de arbeidsomstandigheden in sommige gevallen iets verbeteren. (...)
Interessant is dat Ceciel Brand 12 Nederlandse raamprostituees heeft geïnterviewd in Den Haag. Zie het rapport dat zij schreef "Hulpverlening aan prostituées in Den Haag" (1983, Ceciel de Mol-Brand):
pagina 7:
(...) De wijze waarop zij in het vak terecht zijn gekomen.
Van de ondervraagden zijn er 7 min of meer gedwongen, onder druk van man/vriend in het vak terecht gekomen. Vier van hen hebben eerst in een club gewerkt en zijn daarna overgestapt naar de raamprostitutie.
Ze interviewde ook 6 heroïneprostituees:
pagina 12:
(...) De wijze waarop zij in het vak terecht zijn gekomen.
Vijf zijn als gevolg van heroineverslaving in het vak terecht gekomen; 1 door regelmatig cafébezoek in een prostitutiebuurt; 3 werkten eerst gedwongen als raamprostituee.
Ik ben er dus niet zo optimistisch over. Vreemd dat je dan toch zo weinig hoort over gedwongen prostitutie van Nederlandse vrouwen in clubs en privé-huizen.
 
Ik haal nog eens dat rapport terug waarin aan prostituees werd gevraagd hoe vaak prostituees gedwongen werden, een bemoeizuchtig vriendje hadden of geld moesten overdragen. Zij gaven per sector (raam, club...) geen (statistisch significante) verschillende antwoorden (maar dat kan natuurlijk ook komen omdat de steekproeven klein zijn):
Sociale positie van prostituees (een jaar na de wetswijziging, op pagina 27, 28 en 29)
Aangezien er in clubs en in de escort veel meer Nederlandse vrouwen werken, en gelet op het feit dat in dit rapport de wat nettere clubs en privé-huizen naar voren komen is dit opmerkelijk. Deze informatie suggereert dat kennelijk dwang in andere sectoren dan de raamprostitutie niet veel minder vaak voorkomt, ook niet bij Nederlandse prostituees. Bij mij komt dan de vraag op wie dan de pooiers zijn die die Nederlandse vrouwen dwingen? Zijn dat dezelfde voornamelijk Turkse, Marokkaanse, Antiliaanse en Surinaamse pooiers die vooral in de raamprostitutie actief zijn???? (Ik heb het vermoeden dat het hier dan wel eens om autochtone Nederlandse mannen kan gaan, maar waarom hoor je hier dan zo weinig over?)
 
Dan de vraag wat de waarheid is? Het feit dat de meeste gevallen van Nederlandse slachtoffers van vrouwenhandel betrekking hebben op de raamprostitutie wil nog niet zeggen dat dit ook echt zo is. Daarom zoek ik naar een andere methode om erachter te komen. Eén zo'n methode is door verschillende levensverhalen van Nederlandse prostituees te bestuderen en te kijken, in het geval dat zij gedwongen worden, in welke sectoren zij gedwongen werkten. Voor het boekje Sekswerk (1991) van Sietske Altink werden 60 veelal Nederlandse prostituees geïnterviewd. 26 waren er gedwongen, maar helaas laat het boekje maar van 2 gevallen zien in welke sector het slachtoffer werkte, in beide gevallen was dat (ook) in de raamprostitutie. In het hoerenboek (1987) van Martine Groen vertellen 10 prostituees hun verhaal. 3 van hen waren vroeger gedwongen, 2 in de raamprostitutie, 1 in een privéhuis. In het boek Vrouwenmantel (2003) beschrijft Dieuwke Talma 57 prostituees die haar haptonomiesessies bijwoonden. 1 was vroeger gedwongen en ik leid af uit de verhalen dat 7 op dat moment nog gedwongen in prostitutie werkten door hun man of vriend. Van die 7 wordt helaas ook maar van 1 vermeld waar ze werkte. Dat was in een club. Hoewel deze gegevens anecdotisch zijn, lijken ze toch weer in de richting van de raamprostitutie te wijzen. Dus van 6 gevallen, 4 achter de ramen, 1 in een club, 1 in een privéhuis. Een veel te kleine steekproef.
 
Het rapport "Hoe ex(prostituees) zich zelf redden — Een onderzoek (de afwezigheid van) hulpvragen" (Ine Vanwesenbeeck, Sietske Altink en Martine Groen, 1989) is gebaseerd op dezelfde geïnterviewde vrouwen als in het boekje Sekswerk (1991) van Sietske Altink. Er werden 60 vooral Nederlandse vrouwen (54=88%) geïnterviewd. 14 (23%) van hen werkten voornamelijk in een club, 12 (20%) voornamelijk in een privéhuis, 16 (27%) voornamelijk achter een raam, 4 (7%) voornamelijk op straat, 3 (5%) voornamelijk in de escort, 3 (5%) voornamelijk thuis, 2 (3%) voornamelijk in een SM-huis, en 6 (10%) in een combinatie van sectoren. Van deze 60 werden er 24 gedwongen. Het rapport licht een tipje van de sluier op als het gaat over in welke sector de meeste dwang voorkomt. Er is de vrouwen gevraagd hoeveel ze te maken hadden met victimisatie. Er wordt gezegd dat raamprostituees "significant" vaker te maken hebben met geweld door derden op latere leeftijd, alleen staat er niet bij of ze gedwongen als prostituee werkten, het is dus heel algemeen. Het noemt ook nummers, F=7,04 en p=0,01. Met die p=0,01 willen ze de statistische significantie aangeven (ze bedoelen dan 1% kans dat het verschil op toeval berust). Met F bedoelen ze de F-verdeling. Eigenlijk zeggen de getallen niet zo veel meer dat met 99% zekerheid gesteld kan worden dat er tegen raamprostituees meer geweld gebruikt wordt, alleen niet hoeveel meer geweld. Ik zal gewoon de hele paragraaf maar citeren:
pagina 75-76:
Vergelijken we de totaalscores op de verschillende schalen met het voornamelijk werken in clubs dan wel privehuizen, dan wel achter het raam, op straat, in de escort, thuis, in SM of een combinatie van verschillende vormen, dan vinden we significante verschillen op twee schalen. Om te beginnen zijn er verschillen in druggebruik (F=2.2, p=.05): het druggebruik is lager dan gemiddeld in de escort en bij thuiswerksters en hoger dan gemiddeld op straat en bij de vrouwen die op een combinatie van plekken gewerkt hebben.
Ten tweede scoren vrouwen die achter het raam, op straat en thuis werken of SM-werk doen significant hoger dan het gemiddelde op criminele en seksuele victimisatie op latere leeftijd door bekenden (F=2.6, p=.02).
Vergelijken we de club- en privehuiswerksters met de andere groepen, dan vinden we eveneens een verschil op die scores (F=10.9, p=.00): vrouwen die voornamelijk in clubs en privehuizen werken of gewerkt hebben rapporteren significant minder victimisatie op latere leeftijd door bekenden dan gemiddeld is op die schaal. Bovendien blijken deze vrouwen een lagere totaalscore dan de gemiddelde te hebben op victimisatie (F=5.6, p=.02) en op psychosomatische klachten (F=4.2, p=.05).
Vergelijken we de raamwerksters met de andere groepen, dan vinden we over het algemeen juist hogere scores voor de raamvrouwen: deze vrouwen rapporteren significant meer victimisatie door bekenden op latere leeftijd (F=7.04, p=.01) dan gemiddeld, rapporteren meer lichamelijke klachten (F=6.98, p=.01) en meer psychosomatische klachten (F=7.6, p= .01). Bij de emotionele en psychosociale problematiek en victimisatie in het algemeen doet zich dezelfde tendens voor, maar deze verbanden zijn niet significant.
Algemeen gesteld lijken vrouwen in clubs beter af te zijn dan vrouwen achter het raam. Uiteraard hoeft de oorzakelijkheid hiervan niet bij de werkplek zelf te liggen.
Update: Bij toeval ontdekte ik de boeken van de Amerikaan David Farer, jarenlang heb ik hem over het hoofd gezien. In 1995 schreef hij het boek Bordeellevens. Hij heeft een tijd gewoond in de bordelen van Jan Bik en heeft veel prostituees geïnterviewd. Ook heeft hij een tijdje als manager opgetreden. Wat hij over de prostituees vertelt klinkt niet positief. Veel zijn seksueel misbruikt en hebben foute mannen die hun mishandelen. Zijn boek spreekt het beeld tegen dat Nederlandse prostituees in clubs minder mishandeld worden dan in de raamprostitutie. Zo legt de Latijns Amerikaanse prostituee Catalina uit (pagina 98):
Volgens mij zijn Nederlandse prostituées heel eigenaardig. Ze zijn niet gezond. Velen van hen zijn aan drugs verslaafd. Ik denk dat ze uit slechte gezinnen komen. Ze verdienen zoveel geld, maar ze verspillen het aan drugs en aan vrienden die hen slaan. Ik zie ze binnenkomen, vol blauwe plekken.
David Farer schreef ook een Engelse versie van dit boek (2008) die een wat andere inhoud heeft, Catalina komt er bijvoorbeeld niet in voor, en het heeft wat extra hoofdstukken met commentaar. Op pagina 392-393 vertelt hij:
Most prostitutes in permanent relationships have men who dominate, beat, belittle, insult, and attack them. Even women who dominate clients, other prostitutes, and managers at the brothel go home to men like Valerie’s boyfriend or worse. Valerie's man eventually hospitalized her, but she defended the creature even after the hospital released her.
These boyfriends are men whom the women choose for emotional reasons of their own.
Although perfectly dependent on the women, these men were cruel to them. They played no role in the women's professional lives. Many people call such men pimps, although they were not pimps in the sense of men who found their women customers and "managed" their careers as prostitutes. They had not pushed the women into prostitution. The men had no control over the women whatever, apart from that which the women gave them. Examples abound, but that which comes to mind first was when I spent hours and days explaining to a prostitute that she could and should get rid of her abusive boyfriend and find a nicer one who did not beat her up every night. She then very simply went home, packed his suitcase, drove him to a hotel, and gave him some money.
The next day she told me to pack my books and throwaway my clothes, Because she would drive by my home to pick me up. As my jaw bounced off the floor, the others took her aside and explained to her that David had not intended to apply for a position as her new pimp. She then drove to the hotel where she had deposited her old pimp and took him home. He celebrated their reunion by beating her unconscious that night.
Here is yet another example of my naiveté in intervening in situations that were over my head, and in which I went into battle armed with good intentions, but little sense.
Wat ook naar voren komt in Farer's boek is dat ook oudere prostituees (30+) geweldadige mannen blijken te hebben. Dus ook de truc om uitsluitend oudere Nederlandse prostituees te bezoeken om gedwongen prostituees te mijden zal dus niet werken.
 
***
 
Het lijkt erop dat ook in het verleden souteneurs een voorkeur hebben gehad voor raamprostitutie, maar ook de straatprostitutie, al kwam de raamprostitutie minder sterk naar voren dan nu.
J.F. Hartsuiker laat statistieken zien in het boekje "De Souteneur in het Nederlands recht" (1964) in tabel 20 op pagina 123. De gegevens heeft hij van dossiers over de periode 1951-1961. Hij verdeelt de souteneurs onder in de uitbuiters, de 'genommenen' (de pooiers die door prostituees zelf zijn aangetrokken) en de overigen (de pooiers die niet onder zijn te brengen onder de twee eerder genoemde groepen):
 
Type prostituee
uitbuiter
'genommene'
overigen
totaal
onbekend + niet onder te brengen
1
1
1
3
raam
34
19
27
80
straat en tippelen
35
9
11
55
café
15
6
9
30
auto
2
-
1
3
hotel of privé huis
3
2
8
13
totaal
90
37
57
184
 
Nu is alleen wel het probleem dat ik deze gegevens nog niet echt kan vergelijken met prostitutie in het algemeen zoals die toen was. De informatie van toen is heel vaag en erg onbetrouwbaar. Wat opmerkelijk is is dat de niet-'uitbuiters' zich in verhouding meer concentreren in de raamprostitutie dan de 'uitbuiters'.
 
***
 
'Escort in Amsterdam' (Eysink, Smeets en Etman, 2000)
 
Pagina 6:
De escortwereld is een cokewereld, waarin veel klanten èn escorts gebruikers zijn. Bekend is dat cocaïne via clubs en escort tegen aangedikte prijzen te verkrijgen is, samen met de escort: 'de package-deal'.
Pagina 28:
De meisjes die de prostitutie inrollen of instappen of ze nu hoog of laag zijn opgeleid - zijn 'het spoor bijster', aldus een exploitant van één topescortbedrijf. Ze stappen er met een verleden in en stappen er geschonden weer uit.
Pagina 29:
De inkomsten in clubs zijn deels afkomstig uit de seksuele dienstverlening, deels uit de verkoop van de drank. Een informant meldt: "Ik weet niet waar meer aan verdiend wordt". Meerdere informanten wijzen daarnaast op excessief cocaïnegebruik in clubs en escort door zowel klanten als prostitué(e)s zelf. "Je kunt niet ontkennen dat er in deze business veel mensen met hun neus in de poeiers zitten, ook onze meisjes", is een uitspraak van een exploitant die door escorts bevestigd wordt. "In dit werk raak je verslaafd aan geld en coke", aldus een meisje. Cocaïnegebruik vergemakkelijkt het hebben van urenlange seks, wat voor de exploitant en escort inkomsten betekent. Volgens insiders is het mogelijk om zowel escort als coke te bestellen - een 'package-deal' - waarbij de prijs van cocaïne uiteraard boven de straatwaarde ligt.
Pagina 34:
De meeste escortmeisjes kunnen getypeerd worden als 'gewone' jonge vrouwen met banen of uitkeringen die erbij willen verdienen. Geen 'echte hoeren' - aldus een ervaren prostituée – geen vrouwen die ervoor uit willen komen als prostituée haar geld te verdienen en zichtbaar willen zijn achter het raam. Hoog in de markt gaat het om Nederlandse en legaal, verblijvende buitenlandse jonge vrouwen met een afgeronde opleiding of studenten die een gesprek weten te voeren. In het hogere middensegment gaat het om Nederlandse jonge vrouwen - zowel alleenstaande moeders als jonge vrouwen met of zonder een partner – en jongens, voor wie de inkomsten vaak een aanvulling zijn op de uitkering'. Daarnaast zijn er legaal en illegaal verblijvende buitenlandse meisjes en jongens met variërende opleidingsachtergronden. Hoe meer naar de lagere middenklasse en onderkant van de markt, hoe meer illegaal verblijvende meisjes en jongens er werkzaam zijn.
 
Stap in de escort
 
De meisjes die als escort werken, hebben meestal een 'geschiedenis', aldus meerdere typen informanten, waaronder de meisjes zelf. Dat alle meisjes een incestverleden hebben, zoals vaak verondersteld wordt, is grote onzin, zo stellen enkele informanten'. Sommigen doen het gewoon voor de kick, het avontuur, maar vooral voor het geld. Wel is het zo dat veel vrouwen jeugdervaringen hebben waardoor ze in staat zijn om grenzen en normen te overschrijden, aldus een exploitant. Er is sprake van persoonlijke problemen, er is praktisch altijd sprake van financiële problemen, van schulden die gesaneerd moeten worden en waartoe escort een snelle methode is.
 
Er zijn verschillende manieren waarop de vrouwen in het werk verzeild raken. Een voor de hand liggende manier is meegaan met een vriendin, zoals meerdere vrouwen melden. Anderen zijn afgegaan op artikelen in 'glossy' tijdschriften waarin escorts of eigenaren aan het woord komen. Weer anderen nemen de beslissing snel geld te willen verdienen en bellen enkele advertenties van de Gouden Gids af, lezen advertenties in tijdschriften. Enkele gerenommeerde bureaus houden 'selectie-avonden' waarbij meisjes met belangstelling voor de escort zich kunnen presenteren. Essentieel voor de escort is dat de drempel om erin te stappen minder hoog is dan bij andere - openlijker - vormen van prostitutie. Escort voelt minder aan als prostitutie, escorts zijn minder betrokken bij 'het milieu' dat andere vormen van prostitutie omgeeft. 'Escortseks is discreter voor klanten èn werkers, waarbij het voor de laatsten mogelijk is om ongezien af en toe 'een escortje te draaien'.
zie vervolg:
 
 

Reacties

jwz op 12-02-2009 17:09
haaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaai
jwz op 12-02-2009 17:11
grapje
optimist op 29-12-2011 23:07
sta ik op de site die iedereenziet
optimist op 29-12-2011 23:11
haal t anders ff weg of is t met n andere naam
Kris op 29-12-2011 23:13
Ja, okee, ik haal het wel weg. Veel sterkte.
Kris op 29-12-2011 23:17
En ik bewonder je optimisme. Niet bij de pakken neerzetten. Pluk de dag!
 
Ik ben overigens in mijn oude gedrag teruggevallen. Ik bezoek weer prostituees, veel jonge Oost Europese prostituees. Ik heb mijn verstand verloren, ik probeer de draad weer op te pakken.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Categorieën
Onestat
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl