kris2.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Casussen - deel 3
 
Op deze pagina staat het tweede deel van de lijst met casussen die ik heb bestudeerd. De resultaten van mijn analyses staan in:
En hier is het eerste deel van de lijst met casussen:
 
#224:Dagblad van het Noorden, 'Loverboys gijzelden meisjes', 15-10-2006. Twee meisjes van 16 en 18 zijn geruime tijd tegen hun wil vastgehouden in een bovenwoning in de stad Groningen. Politie Groningen is druk bezig met het afronden van een onderzoek naar de twee loverboys van 19 en 28 jaar die beide meisjes hadden opgesloten in een bovenwoning in het Oosterpark. De meisjes waren aanvankelijk smoorverliefd op de jongemannen. Maar na verloop van tijd mochten ze de bovenwoning niet zomaar meer verlaten. Ze werden ernstig mishandeld en bedreigd. Na verloop van tijd moesten ze mannen ontvangen in de bovenwoning. Ook werden ze geregeld met de auto naar mannen toegebracht. bron
#225:AD, 16-10-2006, 'Verkracht door gemaskerde mannen'. Bij het oprollen van een hennepkwekerij in Rotterdam werd in juli een 35-jarige Bulgaarse bevrijd. Ze vertelde de politie een maand lang herhaaldelijk te zijn verkracht door gemaskerde mannen. Vandaag stonden de vermeende verkrachters terecht. bron Zie ook Reformatorisch Dagblad, 16-10-2006, 'Telefoontaps openbaren duistere wereld' bron
#226 & 227:RotterdamVeilig.nl (van de gemeente Rotterdam), 20-10-2006, "Escortcontrole door vreemdelingenpolitie weer succesvol". Personeel van de Eenheid Vreemdelingenpolitie van de politie Rotterdam-Rijnmond heeft, in overleg met het Openbaar Ministerie, vrijdag 13 oktober jl. een escortcontrole gehouden waarbij vier prostituees zijn gecontroleerd. Personeel van de Eenheid Vreemdelingenpolitie heeft vrijdag 13 oktober vanuit een woning in Rotterdam vier escortbureaus benaderd. Door de bureaus werd een prostituee geleverd, waarna deze vrouwen, in leeftijd variërend tussen de 27 en 31 jaar oud, zijn gecontroleerd. De vrouwen waren afkomstig uit Rusland, Thailand, Kroatië en Tsjechië. De Russische vrouw maakte gebruik van een Hongaars vervalst paspoort. Zij kreeg hiervoor een proces-verbaal en wordt uitgezet naar Rusland. De Thaise vrouw werkte als au pair in Nederland en werkte onder dwang van haar familie in de prostitutie. De Kroatische vrouw bleek, na onderzoek, het slachtoffer van mensenhandel te zijn en de Tsjechische vrouw werkte vrijwillig in de prostitutie. Geen van de vrouwen had een vergunning om te werken. (ik bedoel met 226 en 227 de Thaise en Kroatische vrouw). bron
#228: Op www.vermist.nl wordt Michaela B. beschreven, geboren te Nitra in Slowakije, 1980. Werd in 2001 (?) vanuit Slowakije naar Nederland gehaald door een vrouwenhandelaar naar de Rotterdamse animeerbar “Mon Chery”, (Westzeedijk 68, 3081PA, KVK-nummer: 24150423 0000)
#229: AD, 'Ik deed het met zijn vrienden', 16-11-2006. Marloes (20) was 16 toen ze verkering kreeg met Djon. Ze ging bij hem wonen en moest met zijn vrienden naar bed (in het huis). Ze was een jaar geleden van hem ontsnapt. bron
#230: Uit het boek “Tippelen voor dope”(1987) door Ton van de Berg en Maria Blom, op pagina 58: Een andere vrouw vertelt daarentegen dat ze door haar vriend in de auto werd meegenomen: »En toen op de snelweg zegt hij, we gaan je naar een club brengen en als je geen zin hebt om te werken, dan loop je maar terug. Nou, daar had deze dame dus geen zin in, dus ging deze dame werken.«
#231: Uit hetzelfde boek als #230. Op pagina 82. Ze werd voor haar 14de (nu 16) gepushed door haar aan herïone-verslaafde vriend op straat te werken voor de heroïne, voor hem en voor zichzelf.
#232: Omroep Max, Max en Katrien(?), donderdag 12 oktober 2006, 17.35-18.25 uur, Ned 2. Een paar loverboy-slachtoffers te gast. Eén is Lotte, hogerberoep loopt nog. Wertke op de Wallen en Zandpad. Opgehaald door de politie, loverboy gearresteerd. Lotte denkt van de 100 meisjes er 2 vrijwillig en de rest gedwongen, niet alleen Nederlandse meisjes moor ook buitenlandse, ze heeft het gezien. bron
#233: Zelfde programma als #232. Lizette, weggelopen van huis. 16, zwanger, ingeluist. Mocht niet achter het raam. Werkte via Internet-advertenties thuis, escort. Weggelopen met klant, woont daar al 3,5 jaar mee samen.
#234: Zelfde programma als #232. Anita de W. haar dochter door loverboy (lijkt fotomodel). Moeder liet haar in de gevangenis zetten.
#235: De Ochtenden, 'Loverboys ronselen licht verstandelijk gehandicapten', 18-5-2006. Een medewerker van een Amsterdamse instelling vertelde in de uitzending dat een jongen zich al wekenlang voordeed als het vriendje van een meisje, toen bleek dat hij een pooier was. ,,Op een gegeven moment kwamen we er achter dat ze al twee, drie weken niet meer naar school ging maar op de Wallen achter het raam zat. bron
#236: VPRO “De lijn - van de Sint-Pieterspoortsteeg naar het Centraal Station, deel 2"(1983) De (Nederlandse?) prostitutee Petra wordt geïnterviewd in de “La Vie en Rose”. Er werd haar gevraag: “Werk je met een man?” Waarop ze zei: “een pooier. Ik heb 2,5 jaar voor een pooier gewerkt. Totdat ik erachter kwam dat hij me bedroog.” bron
#237: In "Hoerenboek" (1986) door Martine Groen. Margo (Margot Alvarez) wordt beschreven. Ze richtte in 1984 met enkele andere vrouwen de Rode Draad op. Ze is nu 28. Ze leerde haar vriend kennen toen ze 16 was (1974?). De eerste vijf jaar heeft hij haar vaak bont en blauw geslagen. Op een keer heeft hij haar heel erg mishandeld, hij kneep haar keel dicht en sloeg haar dagen achterelkaar. Toen is ze achter het raam gaan werken in Den Haag. De druppel die de emmer deed overlopen was toen haar neus werd verbrijzeld. Ze werkte jaren voor hem. In Live Sex Acts (Wendy Chapkis, 1997) wordt ze ook beschreven. Ze zegt 5 à 6 jaar achter het raam gewerkt te hebben 6 dagen per week 10 uur per dag, ze begon op haar 21ste (dat moet in 1986-7=1979 zijn geweest, trek er nog een jaar vanaf anders kom je in de problemen met de oprichting van de Rode Draad). Ze stopte toen ze haar pooier ontvluchtte, later is ze voor zichzelf gaan werken. In 'A Vindication of the rights of whores' (Gail Pheterson, 1989) vertelt ze (op pagina 161-163) dat ze 4,5 jaar voor die man heeft gewerkt.
In Live Sex Acts (Wendy Chapkis, 1997) wordt ze ook beschreven. Ze zegt 5 à 6 jaar achter het raam gewerkt te hebben 6 dagen per week 10 uur per dag, ze begon op haar 21ste (dat moet in 1986-7=1979 zijn geweest, trek er nog een jaar vanaf anders kom je in de problemen met de oprichting van de Rode Draad). Ze stopte toen ze haar pooier ontvluchtte, later is ze voor zichzelf gaan werken.
#238: In “Hoerenboek” (1986) door Martine Groen. Prostituee Rebecca beschrijft dat een collega van haar in de raamprostitutie voor een pooier werkt.
#239: In “Hoerenboek” (1986) door Martine Groen. Ans is 58 jaar. Ze heeft 29 jaar in de prostitutie gewerkt. In het begin deed ze het voor een pooier. Ze tippelde voor hem op de Damrak (werd opgepakt na de tweede keer) en werkte achter het raam (Singel). Na enkele maanden kwam de grote desillusie, ze kwam erachter dat hij meerdere vrouwen voor zich had werken. Het eerste jaar dat ze werkte gaf ze al het geld aan hem, daarna niet meer. Ze is tien jaar met hem getrouwd geweest.
#240: In “Hoerenboek” (1986) door Martine Groen. Marga heeft een 9 jarige carriere in de prostitutie erop zitten. Ze was achttien toen ze door geldproblemen in een privéhuis ging werken. Ze kreeg een relatie met de baas, hij was 24 jaar ouder. Hij was ook getrouwd maar later trouwde hij met haar. Op begon het niet met dwang maar: “Hij vond me stom en dom en vaak kreeg ik slaag. Aan de ene kant gaf hij me het gevoel dat ik niks kon en aan de andere kant paradeerde hij met me. Zolang het inkomen stabiel bleef, was ook onze relatie stabiel. Maar was het wat stiller, dan moest ik het vaak ontgelden. Menig Blijf van Mijn Lijfhuis heb ik van binnen bekeken. Ooit heeft iemand mij eens gezegd: je man houdt van geld, dan van zichzelf en daarna kom jij pas. Hij heeft gelijk gekregen. Mijn huwelijk werd net als zijn vorige. Uit zakelijke overwegingen bleven we bij elkaar. Goede tijden zijn er natuurlijk ook wel geweest. Een paar prettige vakanties en we gingen vaak lekker uit eten. Maar jaren gekleineerd worden en vrijwel zonder sociale contacten leven, breekt een mens. Een goede vriendin bestempelde het als vrijwillige dwang, dat is de juiste term. Je laat je vrijwillig dwingen. Na acht jaar had ik er genoeg van.”
 
#241: Volg Crush op www.werkplekforum.nl, ze heeft achter de ramen voor een loverboy gewerkt. Dat duurde een half jaar en dat was “2 jaar geleden” (2 jaar voor 12-1-2007)
#242: Poolse op pagina 64 in Rode Draad rapport “rechten van prostituees” (2006). bron
#243: Een prostituee in “wiens lijf eigenlijk” (Ine Vanwesenbeeck, 1986) vertelt op pagina 17 dat een pooier meisjes in clubs had werken, zelf ook, moet een Nederlandse zijn:
Een vrouw die net in een vorige vriend teleurgesteld was, zegt: "En toen dacht ik, ach, wat is een leuk gezicht, als iemand maar goed voor je is, dat houden van dat leer ik later wel. Hij kocht elke dag bloemen voor me, m'n hele kamer vol bloemen en ik dacht, zo, die jongen is hartstikke gek op me." En diezelfde vrouw: "Ik denk, dat hij gedacht heeft, ok', die kan ik zo inpakken". Zij beschrijft de stap tot prostitutie als volgt: "Na een paar weken, heel ongemerkt, praatte hij steeds over ex-vriendinnen die in clubs hadden gewerkt en dat die wel 500 gulden per avond verdienden. Niet dat het iets voor jou is, daar ben jij helemaal geen type voor, zei hij dan. Maar de volgende dag begon hij er weer over en ik werd wel nieuwsgierig. Hij gaf me het idee van jij zou hartstikke veel geld kunnen verdienen. Op een gegeven moment zaten we zo in geldnood dat ik dacht, weet je wat, ik ga hem verrassen, terwijl de hele idee me eigenlijk tegenstond, maar ja, hij had zo vaak gezegd dat het zo makkelijk was en ik dacht, dan kan ik wat voor hem terugdoen".
#244: in “Verkocht” zorg na mensenhandel van PMW (December 2003), casus Katia: Bulgarije, nu 22 jaar, 4 jaar geleden, 2 jaar gedwongen in de straatprostitutie.
#245: in “Verkocht” zorg na mensenhandel van PMW (December 2003), casus Bianca: Litouwen, datum onbekend
#246: Op NOS-journaal van 1-3-2007 over de illegale prostitutie in Rotterdam, Nederlandse Petra (22) die in Rotterdam wordt gedwongen om in het illegale circuit te werken. Er werd van alles bij haar uitgevreten, ook illegale abortussen. Van 2 uur ’s-Middags tot negen uur ’s-Ochtends moest ze werken. 50 euro, 20 klanten per dag, 9000 euro per week.
#247: (waarschijnlijk Nederlandse) Sanne wordt door een Marokkaanse loverboy gedwongen in een club en achter het raam (op de Wallen) te werken. Het begon in de zomer van 2004. Ze was 19. De nachtmerrie duurde een jaar. Ze deed aangifte.
#248: Wendy Chapkis, ‘Live Sex Acts’ (1997), Grazyna, Poolse, geïnterviewd in 1993 (ze was toen 30). Het begon in September 1991. Ze werd gedwongen achter het raam te werken. Na een aantal weken ontsnapte ze. Een klant hielp haar en ving haar op, maar twee weken later bezweek hij onder de bedreigingen. “I pretended to submit. I worked, I laughed, and I hoped that my captors would relax their guard. I was still determined to escape”. Ze ontsnapte weer in een onbewaakt moment. Ze deed aangifte.
#249: Wendy Chapkis, ‘Live Sex Acts’ (1997), Luisa, Colombiaanse, geïnterviewd in 1993 (ze was toen 23). Ze werkte als prostituee in Panama en later in Aruba. Een man beloofde haar gouden bergen in Nederland om daar als prostituee te werken. De man vertelde dat hij er 2 seksclubs had. Ze moest in clubs werkte en moest schulden terugbetalen. Na acht weken meende ze dat ze haar schulden had afbetaald. Ze had immers minstens 250 klanten ontvangen voor 150 gulden per klant, dus ze had allang haar 15.000 gulden schuld afbetaald. Ze ontsnapte.
#250: In "Vrouwenhandel – onderzoek naar aard en omvang en de kanalen waarlangs vrouwenhandel naar Nederland plaatsvindt" (1985), Drs. H.W.J. Buijs and Mr. A.M. Verbraken.
op pagina 12-13. Rosa en Carmen uit de Dominicaanse Republiek ontmoetten 4 Nederlanders en trouwen begin 1982 met twee van deze mannen. Ze moesten in Nederland achter de ramen werken. "De handelaren zijn door de rechtbank wegens vrouwenhandel veroordeeld.  In hoger beroep zijn zij vrijgesproken: het Hof was er niet van overtuigd dat de vrouwen niet al eerder als prostituée hadden gewerkt."
#251: Zelfde boek als #250. pagina 13-14: Monique en Evelyne. De éen werkte als garderobe-juffrouw in een discotheek in Lissabon. De andere werkte als serveerster in een dorp in Portugal. Zij werden afzonderlijk benaderd om in Luxemburg te gaan werken. Ze werden naar een sexclub in (waarschijnlijk uit het verhaal af te leiden) Nederland gebracht waar ze tegen hun zin als prostituee werkten. "De vrouwen wisten 's nachts te ontvluchtten en hielden een surveillancewagen aan. Van een vrouw, die ook in die club werkte, hadden zij gehoord, dat twee van de Portugezen terug waren naar Portugal en waarschijnlijk over een week met nieuwe meisjes naar Nederland zouden komen. Van de vier daders zijn er twee veroordeeld wegens vrouwenhandel."
#252: Zelfde boek als #250. pagina 14-15: "Edith. In 1981 ontmoette zij in Chili een Argentijnse man die een vriend van een vriendin van haar was. Hij bood haar een goed betaalde baan aan in Nederland in dezelfde branche (administratief werk) waarin ze al werkzaam was. Het ging om een contract van zeven maanden; haar man ging ermee akkoord. In Frankfurt werd ze met vier andere Chileense vrouwen door de douane geloodst. Vandaaruit ging ze rechtstreeks naar een bordeel in West-Duitsland. Toen ze weigerde te werken, stompte en sloeg hij haar. Ze verklaarde: "Hij vertelde mij, dat hij lid was van een grote misdaadorganisatie. Als ik mij niet voor hem prostitueerde, zou hij mij doden en mijn lichaam in een sloot gooien. Hij zou er ook voor zorgen dat mijn familie iets zou overkomen. Dus stemde ik toe. Na een week moest ik samen met hem en een andere Chileense vrouw mee in de auto naar Nederland. In eerste instantie weigerde ik dat werk weer. Maar nadat hij mij bedreigd en mishandeld had en omdat ik bang was, dat hij voor een soort maffia werkte, heb ik er in toegestemd. Ik moest achter een raam zitten, de andere Chileense vrouw moest in een sexclub werke. Vaak wilde ik vluchten. Hij zei, dat hij mij altijd zou vinden. Op een keer had ik het verhaal gehoord, dat hij bij een ander meisje hetzelfde gedaan had als bij mij. Toen die vrouw weigerde, ontvoerde hij haar kind naar het buitenland. Hij had ook haar ribben gebroken. Hij had haar gedwongen om in Gibraltar met een Nederlander te trouwen. Hij wilde, dat ik haar identiteit overnam om onder valse naam legaal in Nederland te verblijven. Hij zei ook, dat hij als ik zou vluchten of door de politie het land uitgezet zou worden ervoor zou zorgen in hetzelfde vliegtuig te zitten". Op een gegeven moment heeft zij een brief durven sturen naar een landgenoot, wiens adres in Nederland zij had. Deze heeft haar meegenomen en op zijn aanraden is zij naar de politie gegaan. De dader is veroordeeld."
#253: Zelfde boek als #250. pagina 15-16: "Mirjam en Sandra. Eén van beide meisjes, beiden uit Indonesië afkomstig, had een klant duidelijk weten te maken, dat zij onvrijwillig in het betreffende sexhuis werkte en dat zij werd vastgehouden. Deze klant lichtte de politie in, die een onderzoek ter plaatse instelde. Dit was begin 1979. Op het bureau vertelde één van hen via een tolk het volgende: "In Indonesië werkte ik in de dans- en muziekschool van mijn vader. In dezelfde kampong woonde ook een vriendin van mij evenals haar zwager. Deze zwager vroeg ons, of wij naar Nederland wilden gaan om te werken. Wij zouden als serveerster in een restaurant gaan werken. Per maand zouden wij f 400,-- verdienen, voor Indonesische begrippen is dat veel. Wij voelden er veel voor en bespraken het plan met onze ouders. Zij hadden er gaan bezwaar tegen en stelden die zwager verantwoordelijk voor ons. Daarop heeft hij alle papieren voor ons in orde gemaakt, hij zorgde voor paspoorten en vliegtickets". De vrouwen werden door een vrouw, die een kennis van de zwager was, van Schiphol opgehaald en bij haar ondergebracht. Een Indonesisch sprekende man, die deze vrouw kende, vertelde hen dat het beloofde werk niet doorging en dat ze zich moesten prostitueren. De vrouwen weigerden dit aanvankelijk maar onder druk stemden ze toe. Ze moesten eerst de reiskosten terugverdienen, aldus de vrouw bij wie ze in huis woonden. De vrouwen werkten in een gehuurde woning. De vrouw vervolgde: "Wij kregen 5 à 6 klanten per dag. Wij werkten van 's morgens 11 uur tot 's avonds 11 uur. Ook moesten wij schoonmaakwerk en ander huishoudelijk werk doen. Wij werden nooit geslagen, maar die vrouw deed altijd lelijk en boos tegen ons. In principe moesten wij in de woning blijven. Wij hebben niet geprobeerd de woning te verlaten. Zij wilde niet, dat wij weggingen; voor ons was dat genoeg. Wij waren bang voor haar. Wij wilden wel weg, maar zij hadden onze paspoorten en wij hadden geen geld. Wij durfden niet naar de politie te gaan. In werkelijkheid waren wij aan dat bordeel gebonden, zonder dat sprake was van geweld of bedreiging met geweld. Wij hadden geen keuze en wij waren erg arm". Eén vrouw was bedreigd dat ze doorverkocht zou worden aan een souteneur in een andere stad, omdat ze vermoedelijk zwanger was. De vrouw was hier erg bang voor en had daarom een klant haar verhaal verteld. Beide vrouwen wilden zo snel mogelijk naar huis terug. De drie daders zijn door de rechter wegens vrouwenhandel veroordeeld."
#254: Vrouwenhandel (1984), Marga de Boer. Pagina 17: In januari 1981 werden drie illegaal in ons land verblijvende Thaise vrouwen in seksshops in Enschede en Hengelo aangetroffen.Ze waren hierheen gehaald door een seksklubhouder en twee pooiers,waarvan er één met een Thaise vrouw is getrouwd. Twee van hen waren ook in Thailand in de prostitutie werkzaam en zij verklaren dat ze uit vrije wil naar Nederland zijn gekomen. Ze hadden zelf hun paspoorten geregeld; ze waren niet via een tussenpersoon, die hun reis betaald had, in kontakt gekomen, maar ze waren bevriend met de man, die getrouwd was met een Thaise vrouw. De derde vrouw was echter onder valse voorwendselen naar Nederland gehaald. De zuster van haar ex-vriend had haar gevraagd om mee naar het buitenland te gaan om haar gezelschap te houden, ze zou daar dan ook een salaris mee verdienen. Er was haar nooit verteld dat ze al s prostituee zou moeten werken. Eén van de mannen heeft haar paspoort opgehaald; zij veronderstelde dat dit was om haar zo vast te kunnen houden. Ze moest geld verdienen voor de terugreis. Het werk in de seksshop is onregelmatig; ze werkt 2,3 of 4 dagen. Ze heeft 225 gulden gespaard (ze verdient 100 gulden per dag). Als ze niet werkt, slaapt ze of komt ze beneden kijken. Meestal bleef ze binnen. Als ze van te voren geweten had dat ze dit werk moest doen, zou ze niet zijn meegegaan. Ze kon in Bangkok ook geld verdienen, want daar werkte ze als masseuse in een badhuis. Niemand heeft haar bedreigd, maar omdat ze naar huis wil, moet ze tegen haar zin werken. Inmiddels zijn de drie vrouwen Nederland uitgezet.
#255: Vrouwenhandel (1984), Marga de Boer. Pagina 18-19: In januari 1982 werd een groepje van vijf Filippijnse meisjes zonder reisdokumenten bij de Belgies-Nederlandse grens aangetroffen. Het bleek een balletgroep te zijn,die op terugreis was van Luik naar Nijmegen.In overleg met de piketambtenaar van Vreemdelingenzaken en Grensbewaking van het Ministerie van Justitie werden de vrouwen aangehouden op grond van de Vreemdelingenwet. In een gesprek dat iemand van de Rijkspolitie die Filippijns spreekt,met één van de meisjes, kwam het  volgende naar voren: Omstreeks 1 mei 1981 was zij in kontakt gekomen met een Filippijnse vrouw,die een dansschool leidde in Manilla. Die vrouw wekte de indruk,dat zij getrouwd was met een nachtklubeigenaar/impressario in Nederland. Via hem zou zij het meisje een goede baan aan kunnen bieden in Nederland en Europa.Ze zou volksdansen moeten opvoeren in een groepje;ze zou optreden in betere gelegenheden, nachtklubs, Pasar Malams en dergelijke. Er werden haar hoge verdiensten in vooruitzicht gesteld,evenals een gratis heen-en terugreis.Ze zou een kontrakt voor twee jaar krijgen. In juli ondertekende ze het kontrakt samen met haar ouders, omdat ze nog minderjarig was. Ze hadden niet de tijd gehad om het kontrakt, dat in het Engels gesteld was, te lezen, omdat die vrouw erg veel haast had om het paspoort,de reisdokumenten enz. te regelen.Ze zou echter een kopie van het kontrakt krijgen. In augustus kwam ze aan op Schiphol, waarvandaan ze naar Nijmegen werd gebracht om in een nachtklub te werken. Daar kwam ze tot de ontdekking, dat de vrouw, die haar meegebracht had, helemaal niet met de eigenaar getrouwd was, maar dat ze slechts voor hem ronselde in Manilla. In Nijmegen zag ze haar retourticket, paspoort en kontrakt niet meer terug. Het toegezegde werk, het dansen, nam maar een deel van haar werkzaamheden in beslag. Ze moest ook de klanten aansporen tot een hoger alkoholgebruik en ze moest zelf ook meedrinken. Daarnaast moest ze ook nog afwassen en schoonmaken. Ze trad met haar groepje ook op in België en Duitsland. De verdiensten vielen tegen (slechts 700 gulden in de maand). Er werd hun verteld dat ze eerst de tickets moesten terugbetalen, daarna zouden ze meer gaan verdienen. Een groot gedeelte van het geld stuurde ze naar haar familie, zodat ze weinig overhield. Het liefst zou ze met dit werk willen stoppen, maar zonder paspoort, verblijfsvergunning en geld kon ze geen kant op. Ook wilde ze voor haar omgeving niet eerder terugkeren, iedereen wist immers dat ze naar Europa gegaan was om veel geld te verdienen. Door bemoeienissen van het impressariaat en de Filippijnse ambassade werden de meisjes met spoed teruggestuurd naar de Filippijnen.
#256: Vrouwenhandel (1984), Marga de Boer. Pagina 19-21: Begin Januari 1984 deed een Chileense vrouw aangifte van vrouwenhandel bij de Haagse zedenpolitie. Ze ontmoette in Augustus 1983 een man in Santiago die een baan voor haar had in in Nederland. Ze werd opgehaald (op 2 September) in Brussel en er werd haar verteld dat ze als prostituee moest werken. Ze werd op 27 September gedwongen te trouwen. Tot 31 December werd ze gedwongen in de Poeldijksestraat te werken (Den Haag, raamprostitutie). Ze kwam erachter dat de politie hier anders was als in Chili en durfde aangifte te doen.
#257: Vrouwenhandel (1984), Marga De Boer. Pagina 21-23: Een Colombiaanse vrouw ontmoette op 27 November 1983 in Colombia in een discotheek een landgenoot die haar vroeg in Nederland in een fabriek te werken. Ze werd op 7 December 1983 naar Brussel gevlogen en een dag later naar de Poeldijksestraat gebracht. Op 11 December moesten ze eerst nog nog in Denemarken met Nederlanders trouwen, bij terugkomst moesten ze als prostituee werken. Ze moest eerst 75.000 gulden verdienen, daarna kon ze voor zichzelf beginnen.
#258: In het rapport "Duurzaam Attractief Erotisch Fungebied — Scriptie mastercitydeveloper — Erasmus universiteit Rotterdam — De duurzaam naar een duurzaam attractief raamprostitutiegebied" (2006) door Ivar van de Drift, wordt beschreven op pagina 103 hoe een inval wordt gedaan in een Chinese kapperszaak op de hoek van de Westersingel/Kruiskade. 25 illegale prostituees werden opgepakt. Het bleek dat de meeste dames gedwongen werden. bron
#259: Vriendin – Nr. 3 – 17 t/m 23 Januari 2007. ‘Cecilia is prostituee’. Ze werkte sinds haar 17e 3 jaar voor Tobias (in de escort) die ook meerdere meisjes voor zich had werken, waarschijnlijk Nederlandse. Ze ging ervandoor met een klant. Na acht jaar samen met hem ging ze weer de prostitutie in, ze kregen een kind. Dit moet een paar jaar geleden zijn gebeurd (het kind is nog jong).
#260 en 261: "Cel voor pooier van tienerhoertjes". Bron: Haarlems Dagblad, 19-4-2007. Twee Roemeense meisje (15 en 17) werden tot prostitutie gedwongen door een 37-jarige man. Ze werkten in een bar aan de Jansweg in Haarlem. Ze moesten ook hun paspoort inleveren. bron
#262: "Jaren cel voor pooiers", AD, 20-4-2007. Bulgaarse mannen die opereerden vanuit de bar Johnny's place op de hoek Schalk Burgerstraat-Hoefkade dwongen zeker 7 vrouwen tot prostitutie. Ze ronselden die vrouwen vanuit Bulgarije en beloofden hen vaak 'een goede baan'. bron. Zie ook "Haagse bar spil vrouwenhandel", AD, 24-4-2007. bron
#263: "Meiden vaker in ban lovergirls", 3-5-2007, Metro. De 16-jarige Chayenne wordt gemanipuleerd door een ander meisje (Tiffany) om als prostituee te werken. Dat gebeurde 2 jaar geleden. De klanten werden door Tiffany geregeld. Ze moest een deel van het verdiende geld inleveren by Tiffany als beschermgeld. Er zijn twee jaar verstreken en ze werkt nog steeds voor Tiffany. Ze kwam erachter dat Tiffany 5 meisjes voor zich had werken. "Ze heeft me duidelijk gezegd dat wanneer ik vertrek ze de hele school zal vertellen wat voor hoer ik ben. Ook slaat ze me af en toe in het gezicht als ik niet doe wat ze zegt. Ik kan geen kant op." bron
#264: "Bende vrouwenhandel voor rechter", 12-5-2007, AT5. Een bende haalt 3 jonge Roemeense vrouwen naar Amsterdam waar ze onder bedreiging van geweld in de prostitutie werken. Dat gebeurde in de escort, één zou als oppas werken (maar werd bedrogen). bron
#265: "Politie houdt zeven 'loverboys' aan", Volkskrant, 16-5-2007. De 17-jarige Angelique wordt gedwongen in de prostitutie te werken, dat gebeurde in diverse woningen (er staat ook in clubs, maar dat geloof ik niet) in Rotterdam. bron Zie ook "Vrouwelijke loverboy blijkt slachtoffer", 17-5-2007, NRC. bron "Vier verdachten in loverboys-zaak vrij", nu.nl, 21-5-2007, bron. "Vier verdachten loverboyszaak vrij", 20-5-2007, AD, bron "Twijfels over verhaal Angelique", 29-8-2007, AD, bron
#266: "Zeeuwse politie pakt 3 loverboys op", 18-5-2007, Bron: Teletekst Omroep Zeeland. De politie heeft drie loverboys uit de gemeente Goes opgepakt. De drie mannen zijn 19, 20 en 30 jaar oud. Ze zouden twee vrouwen van 18 en 22 jaar uit de gemeente Goes in Antwerpen in de prostitutie hebben gedwongen. De zaak kwam aan het rollen doordat de 18-jarige vrouw aangifte deed. Ze vertelde dat ze werd gedwongen tot het verrichten van seksuele handelingen tegen betaling. De verdachten zijn voorgeleid en ze zitten vast in gevangenis Torentijd in Middelburg.
#267: "Toch weer verliefd op een pooier", 19-5-2007, Volkskrant. Ex-prostituee vertelt hoe ze op haar 17de door twee jongens (waarvan ze met één een relatie had) werd gedwongen in Antwerpen achter de ramen te werken (op haar 18de verjaardag gebeurde dat).  Na tweede maanden werd ze bevrijd door de andere jongen (waar ze verliefd op werd), voor wie ze ook weer moest werken. Daarna werd ze weer bevrijd door een prostituee, die ook voor een pooier werkte, en toen kwam zij onder invloed weer van hem (waar ze verliefd op werd). Ruim een jaar heeft ze voor hem en een vriend gewerkt. Ze verhuisde met hem naar Utrecht waar ze achter het raam moest werken. Ze moest ook een gedwongen abortus ondergaan en kreeg als troost een jackrussel. Daarna werkte ze een half jaar op de Wallen, waar ze werd bevrijd door haar ouders. Ze deed aangifte, de daders zijn veroordeeld. Volgens haar werkt op de Wallen veel vrouwen gedwongen. Maar twee kende ze die vrijwillig werkten (dit verhaal heeft iets weg van #232).
#268 en 269: "Politie arresteert 2 loverboys", 25-5-2007, Spits. GRONINGEN (ANP) - De politie heeft twee mannen van 20 en 25 jaar uit Groningen en een 22-jarige inwoner van Schiedam gearresteerd wegens mensenhandel en verkrachting. Dat heeft de politie vrijdag bekendgemaakt. Twee vrouwen deden tegen het drietal aangifte van deze misdrijven. De verdachten opereerden als loverboys. De twee slachtoffers zijn een 20-jarige Groningse en een 22-jarige vrouw uit Vlaardingen.Nog eens zeven vrouwen jonge vrouwen deden aangifte van oplichting. Alle vrouwen vielen voor de charmes van de verdachten. In deze zaak heeft de politie behalve de twee hoofdverdachten nog vier verdachten aangehouden, die onder andere meeprofiteerden van de oplichting. De zaak kwam aan het rollen doordat een 20-jarige vrouw uit Groningen in maart 2006 aangifte deed. Zij verklaarde slachtoffer te zijn van haar vriend, de 25-jarige Groninger, en diens broer en vriend. De verdachten dwongen haar in de prostitutie te werken. Het geld dat ze ermee verdiende moest ze aan haar vriend afstaan. Een van de overige vier verdachten, een 22-jarige inwoner van Den Haag, verleende haar onderdak in de prostitutie. Na circa twee maanden beëindigde ze de relatie, waarna ze aangifte deed tegen de drie verdachten. De politie begon daarop een onderzoek, waarin de politie nog een slachtoffer van deze mannen wist te traceren. Een 22-jarige vrouw uit Vlaardingen bleek op dezelfde manier slachtoffer van hen te zijn. Ook zij deed aangifte van mensenhandel en verkrachting.
#270: "Saskia en haar loverboy: 'Je bent alleen bezig te overleven'", Noordhollands Dagblad, 30-5-2007. Vijf jaar was Saskia in de greep van een loverboy. Saskia is 29. Totale afhankelijkheid, waarin chantage en geweld liefde verdringen, Saskia heeft er een boek over geschreven. Het verschijnt eind dit jaar. Negentien was zij toen ze hem leerde kennen, in Hoorn. ,,Liefde op het eerste gezicht.'' bron
#271: Op het ijsberenforum.nl vertelt een ijsbeer over een artikel in het Belgische maandblad Menzo (nr 78?) waarin een reportage staat over het Antwerpse Schipperskwartier (Skw): Intro van de reportage : Nederlandse loverboys storten zich steeds nadrukkelijker op de Belgische prostitutie markt. Van de 561 hoeren die in Antwerpen staan geregistreerd , hebben er liefst 202 de Nederlandse nationaliteit. Menzo trok de stoute schoenen aan en ging in het beruchtte Skw op onderzoek uit. Daar tekenden we het ontnuchterende verhaal van Mandy een achttienjarige Rotterdamse die zich uit angst voor represailles laat exploiteren door haar Nederlands - Marokkaanse loverboys. Soms denk ik aan zelfmoord , snikt ze.
#272: "Thaise vrouwen slachtoffer van mensenhandel", Blik op nieuws, 5-6-2007. Rotterdam - De politie van Rotterdam-Rijnmond heeft zes verdachten aangehouden die worden verdacht van mensenhandel. Dit maakt de politie vandaag bekend. In oktober 2006 kwam de zaak aan het ligt, toen de politie een 28-jarige vrouw, die geen Nederlands sprak, aantrof in een pand in Rotterdam-Zuid.  De woning bleek ingericht voor het geven van Thaise massages. Uit verder onderzoek bleek dat verschillende verdachten zich bezig hielden met het uitbuiten van Thaise vrouwen.  De vrouwen werden onder valse voorwendselen naar Nederland en Duitsland gehaald. Vervolgens werden ze te werkgesteld in seksinrichtingen en massagesalons. De slachtoffers waren schulden aangegaan met de ronselaar in de veronderstelling dat ze de schuld zouden kunnen aflossen met het geld dat ze verdienden bij massages. Daarna zouden zij geld voor zich zelf mogen verdienen. Eenmaal hier ging het heel anders, ze werden doorverkocht aan mensenhandelaren. Hun schuld moesten ze op dat moment afbetalen aan de handelaren door gedwongen prostitutie. bron Andere bron: Politie Rijnmond, 5-6-2007, bron
#273: "Bulgaarse mensenhandelaren actief op de Weaze", Blik op nieuws, 4-6-2007, Leeuwarden - Het Prostitutieteam van politie Fryslân heeft vrijdagavond 1 juni drie Bulgaarse mensenhandelaren aangehouden in Leeuwarden. De drie worden ervan verdacht dat zij in Leeuwarden diverse Bulgaarse vrouwen in de prostitutie op de Weaze te werk hebben gesteld. Het gaat om drie mannen van 35, 34 en 25 jaar. Eveneens zijn twee Bulgaarse vrouwen, van 24 en 25 jaar, aangehouden. Zij worden verdacht hand- en spandiensten voor de drie mannelijke verdachten te hebben verricht. (...) Ook na deze aanhoudingen zal het prostitutieteam de vinger aan de pols houden wat betreft Bulgaarse prostituees en pooiers. (...) Het Prostitutieteam van politie Fryslân houdt sinds 1 januari van dit jaar de Bulgaarse mensenhandel extra in de gaten. Sinds die datum is Bulgarije toegetreden tot de Europese Unie. Er werd door het Prostitutieteam een toename geconstateerd vanaf 1 junuari 2007 van Bulgaarse prostituees en pooiers. Daarom was de politie sinds begin van dit jaar extra alert om de werksituaties van de prostituees te volgen. bron
#274: Een man op hookers.nl vertelt dat hij in een club een jonge (Nederlandse vertelde hij me) vrouw leerde kennen die door haar vriend gedwongen werd. 9-7-2007, bron
#275: "En verder zouden de klanten haar wel het nodige leren...", Parool, 23-9-2006, Andere bron is "Hoerenlopen is niet normaal — Twijfels bij een liberaal prostitutiebeleid" door Karina Schaapman (2007), pagine 22-26. Een jonge Nederlandse vrouw wil bij een escortbureau werken en komt bij een illegaal bureau terecht. Ze wordt gedwongen een wurgcontract te tekenen met een schuld en wordt min of meer gedwongen om met de escortbaas naar bed te gaan. Ze houdt het maar een paar dagen vol als escort te werken. Ze vraagt Karina Schaapman om hulp.
#276: "Politie houdt elf Bulgaren aan in prostitutiezaak", 10-6-2007, De Pers, De politie heeft in Rotterdam elf vermoedelijk illegale Bulgaren aangehouden voor prostitutie. Dit meldt de politie zondag. Naar aanleiding van een melding deed de politie een onderzoek in een pand aan de Schieveenstraat. Zeven mannen en vier vrouwen werden daar aangetroffen en zijn meegenomen naar het politiebureau. Daar onderzoekt de politie of de elf illegaal in Nederland verblijven en of zij zich bezighouden met illegale prostitutie. Welke rol de verdachten in de prostitutiezaak hebben gespeeld, maakte de politie niet bekend. bron
#277: "Haagse ontvoerd voor prostitutie", 14-6-2007, AD. Drie Turkse broers uit Den Haag hebben in maart een Haags meisje ontvoerd en opgesloten in een woning in de Van der Lissestraat. De mannen wilden haar tot prostitutie dwingen. Dat blijkt uit de dagvaarding van justitie. De drie broers, die samenwerkten met twee andere verdachten, verschijnen maandag voor de Haagse rechtbank. Uit de dertig pagina’s tellende dagvaarding blijkt dat de verdachten (17 tot 27 jaar oud) de jonge vrouw opzochten en haar met een vuurwapen bedreigden. Zij moest zelf de taxi bellen die het gezelschap naar de Van der Lissestraat bracht. Daar pakte de ontvoerders haar telefoon af en sloten zij haar op. Ook kreeg ze te horen dat ze ’hun meisje’ was en dat ze ’samen geld gingen verdienen’. Eén van de verdachten (24), haalde het meisje, vermoedelijk zonder medeweten van de anderen, diezelfde dag weer uit de woning en sloot haar op in een huis aan de Pasteurstraat in Leiden. Daar zei hij tegen haar dat ze ’een raam’ moest regelen, om in de prostitutie te kunnen werken. Waarschijnlijk leidde de onverwachtse verplaatsing van het slachtoffer tot ruzie binnen de groep. De 25-jarige kennis van de broers zocht de 24-jarige Hagenaar die het meisje naar Leiden had overgebracht op en bedreigde hem met een pistool. „Blijf staan hoerenzoon. Ik pak je, ik maak je dood,’’ zou hij hebben gezegd, terwijl hij schoten loste in de lucht. Hoe het meisje uiteindelijk is ontsnapt is onduidelijk. Wel blijkt dat zij in totaal twee dagen (2 en 3 maart) opgesloten heeft gezeten. De verdachten staan niet alleen terecht voor de ontvoering in maart. Sinds 2004 zouden zij nog zeven vrouwen hebben gedwongen tot prostitutie, allemaal in loverboy-achtige constructies. De vrouwen werden eerst verleid met cadeautjes en beloften van een mooi leven met veel geld en leuke kindjes. Vervolgens werden ze door bedreiging en brute mishandeling tot prostitutie gedwongen. Het geld dat ze daarmee verdienden moesten zij afstaan aan de loverboys. De vrouwen, die moesten werken in Den Haag, Leiden en Amsterdam, hebben aangifte gedaan van vrouwenhandel. Ook dat leidde weer tot bedreigingen vanuit de verdachten. bron
#278: "Bulgaar verdacht van handel met vrouwen", AD, 13-6-2007. Een 39-jarige Bulgaar die zondag is opgepakt in het Liskwartier wordt verdacht van mensenhandel.  Een vrouw heeft aangifte gedaan van het haar dwingen tot prostitutie. Ze moest werken in clubs en op straat. Het voorarrest van de Bulgaar is gisteren verlengd met twee weken. Na een tip zijn elf Bulgaren opgepakt in een pand in de Schieveenstraat: vier vrouwen en zeven mannen.  Na verhoor zijn tien van hen heengezonden. Gebleken is dat een tweede vrouw in de prostitutie werkzaam was. Maar zij ontkent te zijn gedwongen. Het pand is volgens een politiewoordvoerder een kamerverhuurbedrijf. Justitie ontkent dat het diende als bordeel. bron
#279 en 280: 'De zaak "Handel in Letlandse vrouwen"', Oppertuun, Maart 2007 (door Thea van der Geest). ‘Deze zaak werd me in de schoot geworpen,’ vertelt Martijn Kappeyne van de Coppello, officier van justitie in Leeuwarden die zich bezig houdt met de bestrijding van mensenhandel. Hij reisde naar Letland en legde een internationaal opererende organisatie bloot. Maar de rechter verklaarde het OM voor geweld in het buitenland niet ontvankelijk. ‘Daarin stonden we machteloos.’ Op 1 december 2005 hield het prostitutieteam dat toezicht houdt in de rosse buurt van Leeuwarden een man op heterdaad aan. Deze had een vrouw, Katja Brilova, bedreigd met de dood, het afnemen van haar telefoon en het opeisen van een paar duizend euro. Ze was erg overstuur, maar kon haar belager, die nog ter plaatse was, aanwijzen. ‘We namen de man in verzekering en hadden een gesprek met het slachtoffer.’ Daaruit kwam al snel naar voren dat zij, samen met andere vrouwen, gedwongen werkte in de prostitutie. Ze deed aangifte van ernstig geweld, verkrachting en uitbuiting. Alle vrouwen bleken afkomstig van het platteland, uit de regio Jebakpils in Letland. Het is een arm district in het zuidoosten en grenst aan Litouwen. De werkloosheid is hoog. De mensen zijn er arm en hebben weinig opleiding. Vanuit een slechte sociaal-economische positie worden de meisjes naar Nederland gelokt. In Letland is het verboden om in de prostitutie te werken, daarom willen de meisjes dat het geheim blijft, ook voor de familie. Daarmee kon de pooier dwang uitoefenen. De vrouwen waren financieel afhankelijk van hem. Ze moesten hun verdiende geld volledig afstaan. Begrijpelijk, in eerste instantie, omdat de pooier allerlei kosten -voor papieren en de reis naar Nederland voor ze had gemaakt. Daarbij kregen de meisjes de toezegging dat ze bij vertrek vijftig procent van de opbrengst uitbetaald zouden krijgen. Sommige vrouwen moesten hun paspoort inleveren, werden ondergebracht in een huis waar ook anderen prostituees verbleven, werden bedreigd met de dood of met het feit dat hun familie iets werd aangedaan. Er werd soms ernstig geweld tegen hen gebruikt. Martijn Kappeyne van de Coppello: ‘Katja wist dat ze in Nederland als prostituee zou komen werken. Ik vind het een hardnekkig misverstand dat zij en de andere meisjes daarmee geen slachtoffer meer zouden zijn. Juist het feit dat wij prostitutie als een legaal beroep zien maakt dat we moeten optreden. Mannen die profiteren van de afhankelijke positie van vrouwen die als prostituee werken in Nederland moeten strafrechtelijk worden aangepakt.’ Bij nader onderzoek bleek dat de verdachte nog twee jaar gevangenisstraf moest uitzitten voor mensenhandel. De uitspraak van dat hoger beroep bij het Hof Den Haag uit 1994 werd hem direct uitgereikt en de verdachte stelde cassatie in. Ook lag er een aangifte tegen dezelfde verdachte van een andere Letlandse mevrouw en lagen er nota bene rechtshulpverzoeken vanuit Letland, die mogelijk relevant waren voor het onderzoek naar ‘onze’ verdachte. ‘We hebben beet’, wist de officier. ‘Met twee aangiftes, een vluchtgrond – immers hij was al tien jaar op de vlucht voor het vonnis uit 1994 – geen vaste woon- of verblijfplaats en een onbekende nationaliteit konden we hem in voorlopige hechtenis houden.’ In Letland was het onderzoek, waarvan de Friese verdachte onderdeel was, al in volle gang. Afstemming met de Letlandse autoriteiten werd een prioriteit om te voorkomen dat er dubbel onderzoek plaats zou vinden en dubbele vervolging. Daar lag een groot risico. Immers, een verdachte kan niet twee keer voor hetzelfde feit worden veroordeeld. Als Letland het onderzoek zou doorzetten is de officier in Leeuwarden niet ontvankelijk. ‘Ik ben op 1 maart 2006 afgereisd naar de Letlandse hoofdstad Riga met twee rechercheurs van ons prostitutieteam en een tolk. Onze missie was praten met getuigen -met familie van de meisjes-, uitwisselen van politiegegevens en afstemmen met de officier van justitie aldaar.’ ‘Het bezoek was succesvol. Met de Letlandse officier zijn afspraken gemaakt en schriftelijk vastgelegd. De Letlandse autoriteiten gaven aan dat zij slechts onderzoek zouden verrichten naar ronselaars en slachtoffers voor zover die in Letland te werk waren gesteld. Faciliteerders en uitbuiters in het buitenland vielen niet onder hun onderzoek. De toezegging werd gedaan dat er geen vervolging ingesteld zou worden naar mijn verdachte.’ Na één rechtshulpbezoek wisselden de politieteams over en weer makkelijk verdere gegevens uit. Zo kreeg de officier onder andere de beschikking over tapes met verklaringen van familie van de meisjes. ‘Tijdens dit bezoek werden onze meegebrachte OM-pennensetjes, klokjes en stropdassen dankbaar aangepakt,’ herinnert de officier van justitie zich nog. ‘Hoewel een politieagent in het vervallen dienstlokaal ons fijntjes wees op de laptop en Volkswagen Sharan die door Duitse collega’s waren achtergelaten.’ ‘We kwamen terug met namen van meer slachtoffers, die we -soms met veel moeite hebben opgespoord en benaderd. Daaruit kwamen twee extra aangiftes, waarvan een door een Engels meisje. In de aangiftes kwam naar voren dat twee vrouwen steeds werden verplaatst of doorverkocht tussen Denemarken, Oostenrijk, Spanje en Nederland. De verdachte pleegde in die landen ook inbraken en handelde in drugs. Zijn nationaliteit konden we niet vaststellen. Hij was Joegoslaaf of Albanees. De zaak had een sterk internationaal karakter.’ ‘Ik moest alert blijven op wat essentieel bewijsbaar was en me concentreren op de mensenhandel,’ aldus de zaaksofficier. ‘Wel heb ik getracht de strafbare feiten met betrekking tot mensenhandel die in het buitenland waren gepleegd ten laste te leggen. Immers, alle gewelddadige handelingen in het buitenland resulteerden in het gedwongen prostitueren in Nederland.’ Maar de rechtbank wees die redenering af. ‘Dat was zuur,’ zegt Martijn Kappeyne van de Coppello. ‘Daarmee ontspringen zulke verdachten altijd de dans.’ En, pleit hij: ‘Eigenlijk zou er een Europese politie en Europese rechterlijke macht moeten bestaan waarin verdachten als de mijne aangepakt kunnen worden.’ De verdediging verzocht om verhoren van negen getuigen, waaronder slachtoffers, familieleden en een medeverdachte die vastzat in Letland. Daarop zijn in november de rechter-commissaris, een griffier, een tolk en de advocaat van verdachte opnieuw naar Letland gereisd. Uiteindelijk was de zaak afgerond voor de inhoudelijke zitting op 19 december 2006 – een goed jaar na de aanhouding. ‘Dat is lang. Maar tijdens de rechtszaak kon ik heel goed uitleggen waarom deze tijd nodig was. Daar heb ik wel van geleerd. Als er nu aangiftes binnenkomen en verklaringen afgelegd worden vraag ik gelijk een rechter-commissaris erbij. Bij die verhoren is ook een advocaat aanwezig als de verdachte al is aangehouden. Zo verkort je het proces aanzienlijk. Niemand hoeft meer te reizen en de vrouwen zijn makkelijk vindbaar.’ Martijn Kappeyne van de Coppello kwam tot een eis van dertig maanden en ontneming van twintigduizend euro voor de mensenhandelaar. Het vonnis van de rechter was twintig maanden en ontneming van voordeel (“plukken”) van dertienduizend euro. Alle buitenlandse feiten werden niet meegenomen. Hoewel niet is bewezen dat de vrouwen zijn gedwongen tot prostitutie, zijn ze volgens de rechtbank daar wel toe bewogen. En ook dat is strafbaar gesteld als mensenhandel. In januari 2007 zou de mensenhandelaar in aanmerking komen voor vervroegde invrijheidsstelling. Maar de twee jaar gevangenisstraf uit 1994 stond nog steeds open en de uitspraak van de Hoge Raad over zijn cassatiemiddel was nabij. Om hem toch vast te houden schakelde de officier de vreemdelingendienst in en werd hij direct na invrijheidstelling in vreemdelingenbewaring genomen in afwachting van zijn uitzetting als ongewenst vreemdeling. Maar op 20 februari 2007 werd het cassatieberoep verworpen. De mensenhandelaar werd in zijn vreemdelingendetentie aangehouden om de andere straf alsnog uit te zitten. Martijn Kappeyne van de Coppello: ‘Daar kon ik me wel in vinden.’ bron
#281: "Loverboys vechten felle strijf uit om prostituée", AD, 19-6-2007. Dit verhaal lijkt heel erg op #277 maar het gaat toch om verschillende gevallen (in #277 gaat het om een Haags meisje in #281 om een Arnhems meisje, ik denk dat de bende hetzelfde is). Vijf Turkse loverboys hebben in maart een gewapende strijd geleverd om één prostituée in de Hunzestraat in Den Haag. Het 21-jarige meisje uit Arnhem werd slechts uren nadat zij zich in Den Haag had gevestigd en een ’raam’ had gehuurd onder schot genomen door één van de loverboys, die haar daarna ontvoerde. Dat stelde het Openbaar Ministerie maandag tijdens de rechtszaak tegen de vijf verdachten. Loverboy ’Baran’ (25) deed zich voor als klant. Toen het gordijntje van haar peeskamertje dicht ging, nam hij de prostituée onder schot en zei haar dat ze ’zijn’ meisje was, dat ze zich moest aankleden en dat ze met hem moest meekomen. Daarna werd ze door drie van de vijf mannen meegenomen naar een huis in de Van der Lissestraat in Den Haag. Eén van de andere mannen (waaronder drie broers) wilde de prostituée voor zichzelf hebben om meer geld te kunnen verdienen. Broer Engin (24) vertelde haar daarom dat ze snel weg moesten omdat Baran haar wat wilde aandoen. Om die reden gingen de 17-jarige Suleyman en Engin er met het doodsbange meisje vandoor naar Antwerpen. Daar overnachtten ze in een hotel, waarna ze naar de Pasteurstraat in Leiden vertrokken. Omdat Baran onderwijl telefonisch dreigde de familie van de drie broers wat aan te doen, spraken ze af op Station Hollands Spoor. Daar nam Baran Suleyman onder schot met een gaspistool en schoot hij in de lucht, omdat hij wilde weten waar het meisje was. Dankzij het feit dat toezichthouders van de ploeg commerciële zeden van de politie één van de mannen al direct in de Hunzestraat/Geleenstraat had herkend als een eerder veroordeelde loverboy, en door een telefoontje van een verontruste vriendin uit Arnhem, kon de vrouw binnen een dag worden bevrijd uit haar benarde postitie. De officier van justitie sprak gisteren tijdens de rechtszaak schande van de manier waarop het meisje behandeld is door de mannen: als een stuk vlees dat geld voor hen zou gaan verdienen. Zonder dat zij ook maar enige relatie hadden tot het meisje, werd zij door hen toegeëigend, waarna een onderlinge strijd uitbrak over het ’bezit’.
De officier rekende Baran en Engin aan dat het niet de eerste keer was dat zij op loverboypraktijken werden betrapt. Ook haalde zij een getuigenis van een andere prostituée in de Geleenstraat aan, die de politie tijdens een verhoor vertelde dat Baran dezelfde werkmethode had toegepast bij haar. Ook zij werd in haar peeskamertje onder schot gehouden en verteld dat ze ’zijn meisje’ was. Zij was echter niet onder de indruk van de man en stuurde hem weg. Het Openbaar Ministerie eiste dan ook 42 maanden cel tegen Baran, met aftrek van voorarrest. De zaak tegen Suleyman (inmiddels 18) vond achter gesloten deuren plaats, omdat hij ten tijde van het delict nog minderjarig was. Uitspraak in de zaak volgt over twee weken. De rechtszaak tegen de drie broers is uitgesteld omdat de officier van justitie nog slachtoffers wil horen (de broers zouden verschillende meisjes hebben uitgebuit). bron
#282: "Bende mensensmokkelaars opgerold in Rotterdam", 19-6-2007, De pers. Met de aanhouding van elf verdachten is in Rotterdam een bende opgerold die zich bezighield met mensenhandel en grootschalige fraude met identiteitspapieren. Dat heeft de politie dinsdag bekendgemaakt. De hoofdverdachten in de zaak, een 52-jarige Surinamer en een 26-jarige Roemeense vrouw, werden in maart al opgepakt. De man zou zich met zowel de fraude als mensenhandel hebben beziggehouden. Hij zou de leider zijn van een internationaal netwerk dat onder meer opereerde in Nederland, Thailand, Pakistan en India. Het netwerk zou zich bezighouden met mensensmokkel, drugshandel en het handelen in vals geld. De politie kwam de verdachten op het spoor toen een 14-jarig meisje aangifte deed van mensenhandel. Ze was in handen gevallen van een loverboy, een van de verdachten, en gedwongen zich te prostitueren. Naast de Surinamer zijn in de mensensmokkelzaak nog vijf verdachten aangehouden. Zij worden allen verdacht van mensenhandel, verkrachting, ontucht met een minderjarige en het dwingen tot prostitutie van het 14-jarige meisje. Voor de grootschalige fraude hield de politie naast de Surinamer en de Roemeense vrouw nog vier verdachten aan. Zij variëren in leeftijd van 35 tot 44 jaar en zijn afkomstig uit Pakistan, Suriname en Irak.
De zes worden ervan verdacht Nederlandse paspoortstickers te hebben vervalst. Met een dergelijke sticker in een paspoort kan iemand tijdelijk legaal in Nederland verblijven. Bij een inval in een Rotterdamse woning vond de recherche een stempelmachine waarmee de vervalste documenten konden worden gemaakt. De vervalste stempels werden speciaal in Thailand vervaardigd. De politie zegt te hebben ingegrepen voordat de valse documenten in omloop kwamen. Het onderzoek naar de fraude loopt nog en politie verwacht nog meer arrestaties te verrichten. Daarnaast verwacht de politie nog meer aangiften tegen de bende. Zeven verdachten zitten nog vast; zij moeten 11 juli voor de Rotterdamse rechtbank verschijnen. bron Volgens RTV Rijnmond (19-6-2007) komt het 14-jarig meisje uit Zeeland (dus Nederlands). bron
 
en hier is deel 3 van de lijst met casussen:
 

Reacties

Karen Judith op 28-11-2007 15:46
erg geinteresseerd in waarom vrouwenhandel bestaat, zo'n groot onderdeel is, altijd al geweest, van mijn wereld... 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Categorieën
Onestat
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl