kris2.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
deel 6.1 (over Afrikaanse prostituees - deel 1)
 
 
 
Over Afrikaanse prostituees
 
Bij Afrikaanse prostituees bestaat er een dubbel beeld. Volgens het ene beeld zijn Afrikaanse prostituees oorspronkelijk onder valse voorwendselen hiernaartoe gelokt en worden door allerlei bizarre voodoo-rituelen onder de duim gehouden. Volgens het andere beeld zijn Afrikaanse prostituees juist zeer sterke en bewuste vrouwen die dingen heel goed zelf kunnen regelen.
Ook Afrikaanse prostituees komen sterk naar voren in de statistieken van de stichting tegen vrouwenhandel. Jarenlang was ruim een kwart van de geregistreerde slachtoffers Afrikaans. Ook bij Afrikaanse prostituees zie je dat verdeling qua nationaliteiten zoals die is in het veld absoluut niet overeenkomt met zoals je die ziet in de statistieken van de STV. Er lijken meer Ghanese dan Nigeriaanse prostituees te zijn in Nederland (dat kun je zien als je prostituees gaat tellen op hookers.nl). Toch zie je veel meer Nigeriaanse slachtoffers van mensenhandel dan Ghanese op de lijsten van de Stichting Tegen Vrouwenhandel.
Misschien dat de paradox is op te lossen door een onderscheid te maken tussen de Ghanese en de Nigeriaanse prostituees. De voodoo en de misleiding lijkt vooral betrekking te hebben op de Nigeriaanse prostituees. Aan de andere kant zijn volgens een aantal veldwerkers ook Nigeriaanse prostituees zeer zelfstandig.
Wellicht is de grote stroom van Nigeriaanse prostituees pas later op gang gekomen (in de STV-statistieken over Nigeriaanse slachtoffers van mensenhandel komen deze slachtoffers pas sterk naar voren in de tweede helft van de jaren 90 van de 20ste eeuw). Volgens het Wikipedia-artikel over het Vodun-geloof (Voodoo) wordt dit geloof vooral in Nigeria aangehangen, maar ook in het oosten van Ghana. Maar in de onderzoeken naar Ghanese prostituees wordt dit geloof niet genoemd. Ik denk dat het niet veel wordt aangehangen onder Ghanezen in Nederland.
 
Er moet trouwens gezegd dat het aantal Afrikaanse prostituees de laatste jaren fors lijkt te zijn afgenomen als je kijkt naar de recencies op hookers.nl. In een onderzoek in 1999 (zie mobiliteit in de Nederlandse prostitutie) was 13% van de prostituees Afrikaans. In 2005 zouden het er veel minder moeten zijn afgaande op hookers.nl. Uit ooggetuigeverslagen (en tellingen op hookers.nl) kan ik dit afleiden. Grappig is dat dit niet terug te vinden is in de statistieken van de Stichting Tegen Vrouwenhandel. Sinds eind jaren 90 schommelt het percentage van de slachtoffers van mensenhandel dat uit Afrika komt op rond de 25%. Hoewel, uit de cijfers van 2005 lijkt het wat minder.
 
Aan de andere kant zijn volgens recentere cijfers van TAMPEP 15% van de prostituees Afrikaans (Zie het TAMPEP 7-rapport uit 2007 op pagina 66.). Dus dan is het percentage Afrikaanse prostituees toch niet afgenomen.
 
Zie het rapport "Illegaliteit en minderjarigheid in de prostitutie een jaar na de opheffing van het bordeelverbod" door Goderie, Spierings en ter Woerds (2002)
Bedreiging van familie kan prostituees die werken voor een pooier treffen als zij te kennen geven te willen stoppen met het werk. De medewerkers van een opvangvoorziening voor jeugdige prostituees merken dat dit signaal met name van toepassing is op Afrikaanse meisjes. De uit Afrikaanse landen afkomstige meisjes hebben een onduidelijk verhaal (ondanks tussenkomst van tolken en deskundigen) en zijn vaak verward. De indruk bestaat dat ze onder grote angst leven, waardoor ze hun niet precies durven te vertellen wat er aan de hand is. Het lijkt erop of deze meisjes een van te voren opgesteld verhaal vertellen. Bij het doorvragen blijken dingen niet te kloppen of onmogelijk te zijn. Wat wel duidelijk wordt is dat zijzelf en hun familieleden zijn bedreigd met van alles mochten zij zich onttrekken aan hun handelaar. Voor de hulpverleners is het heel moeilijk contact met ze te houden. Meestal verdwijnen de Afrikaanse meisjes al vrij snel weer uit de opvangvoorziening met onbekende bestemming.

Zie "Die meisjes zijn slaven" over dominee Tom Marfo die hulp biedt aan Afrikaanse prostituees.

“Het eerste wat ik vanuit mijn christelijke inspiratie voel als ik de meisjes op de straat zie, is compassie. Ik raakte met sommige meisjes aan de praat. Vroeg hoe ze hier kwamen. Waarom ze dat werk deden.” Hij kwam erachter dat de meeste meisjes tegen hun wil in de prostitutie belanden. Ze betalen veel geld aan mensenhandelaren, in de verwachting in West-Europa aan een baan of een studie te komen. “Ze worden erin geluisd. Ik ken een jonge vrouw die hier haar rechtenstudie wilde vervolgen, maar die linea recta op de Wallen belandde.”

Tom Marfo vertelt verder in "Breaking the spell" (in News Confidential, 21-7-2005, door Pete Saywer):

Marfo is typically modest about his achievements. Sitting in his flat with a commanding view overlooking the tower blocks, Marfo gestures towards the window. 'If we walked a bit down there I could show you where the women were marketed, bargained for and sold,' he says. 'The place was an open space-a sports area where people liked to be-but the bulldozers are very busy there now.'
'It was subtle and only those involved knew exactly what it was. For instance, you would see a guy walking [along] with three or four young girls. They would all have one trademark hairdo. Whenever you saw a guy with a lot of chains around his neck, or a woman with three or four girls following her, you knew it was a madam or a pimp.'
The deals were done by nods and whispers. The girls were discreetly paraded in front of prospective buyers, sometimes from Belgium, Luxembourg or other parts of Europe.
'Usually the person who brings them will not put them to work but resell them to a second buyer,' explains Marfo. 'The second buyer may even sell them to a third buyer. But sure, the second buyer will use them.
'The price depends entirely on the physical appearance of the woman. A tall woman with a good figure and nice bone structure will get a good price, perhaps around 30,000 dollars.
'Once she's been "sold" her new "owner" will make her work to earn this money back. She remains a slave for a period of five to seven years. She has to work and she has to make about 60,000 to 80,000 dollars for this person. And until she's finished she remains effectively a slave.'
The girls are 'softened up' to make them more suitable for their new Owners, Marfo says. They are introduced to smoking, drinking and drugs to make them feel high and to lower their inhibitions, as for these girls it is a cultural shock too-they are not used to being naked in front of another person.
According to Marfo, the pimps and madams employ professional torturers and voodoo to scare the girls into submission. 'When the girls are bought they usually have to inculcate into them fear and respect [so that they] take orders, [and] never ask questions.
'It is a culture which is very heavily superstitious, with many gods. They take body parts like fingernails, blood from all parts of [the woman's] body, saliva, hair from her head, armpit and private parts, clothing and underwear. They use these to "conjure up" powers against you if you break any of their "rules". The girls believe that if they go against it they will die, and their parents will die. So [the gangs] keep them perpetually in this bondage.
'Coupled with this voodoo, there is the physical torture that they undergo daily. They are told that if they ever go to the police they are dead.
'But for many the biggest torture is psychological. It is threats against their parents back home in Africa. The girls are told that if they do not cooperate, their parents, brothers and sisters will be killed. The mother will call [and say] that people have come to her and threatened to kill her because she has been misbehaving. The mother will be pleading with her to work obediently.
'They become very pliable. I know of cases where even after they have been rescued they go back to the pimps. They have been so psychologically imprisoned that independence from them is quite a big task.
'Before they are brought here, legal contracts are sometimes signed by the parents, giving out their children to be sold like this. These are illiterate children and parents from the villages. They have never heard the word "dollar" before and they have no idea what it is, let alone how much it is in their currency. They have no idea that it means you have to be a slave for so many years.
'These girls are brought over as teenagers and they never finish paying until they are in their mid-to-late 20s. By the time they have finished paying, their whole womanhood is wasted and their life destroyed.
If the women are unlucky enough to fall pregnant through their work they face the prospect of a botched back-street abortion. 'Some of the girls have even been threatened with having their stomach hacked open and the foetus forcibly removed,' says Marfo.
'All these things put terrible stress on them and I have seen many cases where they have lost their minds.'
 
(...)
 
When the girls come to me I have a network and I call the madam or someone [like that]. If the pimp calls I speak to him politely. 'I say, "Come on let's talk. She is now my child; I am her custodian. She is mine." They respect me very highly within the community. All these girls and these pimps are also very religious. The pastor occupies a very high position. Often we resolve it very peacefully. A few times when they have tried to be stubborn, the perpetrators who have been converted handled the case and not me.
'At least 300 people have passed through my hands. The most exciting thing to me is when I see them put it behind them and get married, and I have the honour of blessing them-acting as both priest and father.'
Helft aangiften mensenhandel vals (De Pers, 2 April 2009)
De helft van de aangiften van mensenhandel is volgens schattingen vals. Dat staat in een rapport van de Adviescommissie Vreemdelingenzaken dat RTL Nieuws donderdag online heeft gezet.

Het aantal meldingen stijgt jaarlijks. In 2007 kwamen er 716 meldingen van mensenhandel binnen, waarvan er 211 tot een aangifte leidden. In de eerste zes maanden van 2008 ging het om 233 meldingen, waarbij in 95 gevallen aangifte werd gedaan.

Edwin Boer van het Landelijk Expertisecentrum Mensenhandel benadrukt dat elke aangifte serieus wordt genomen, maar stelt vast dat rechercheurs steeds vaker op een algemeen verhaal stuiten. Het veronderstelde slachtoffer kan dan geen concrete feiten en omstandigheden noemen, zei Boer in RTL Nieuws.

Vrouwen zouden met de valse aangifte mikken op het verkrijgen van de zogeheten B9-regeling, een tijdelijke verblijfsvergunning voor slachtoffers van mensenhandel. In het rapport staat dat vooral Nigeriaanse vrouwen gedwongen worden de regeling te misbruiken. Het gaat vaak om vrouwen die als prostituee worden uitgebuit. Vorig jaar werden ruim tweehonderd verblijfsvergunningen verleend op grond van de B9-regeling.

De Nationaal Rapporteur Mensenhandel Corinne Dettmeijer-Vermeulen zei donderdag in RTL Nieuws dat het verplicht is om een tijdelijke verblijfsvergunning te verstrekken op grond van slachtofferhulp. Het misbruik van de regeling moet volgens haar op de koop worden toegenomen.

Verklaring over de uitzetting illegale prostituees (Amsterdam, juni 2003 van deelnemers uit het Platform verbetering positie (migranten) prostituees)
Het is algemeen bekend dat veel Nigeriaanse vrouwen door criminele netwerken naar Nederland zijn verscheept. Sommige veldwerkers melden dat veel Afrikaanse prostituees een bange indruk maken. Ook hebben we vernomen dat velen onder hen niet over hun eigen paspoorten konden beschikken. Daarnaast klagen klanten dat veel van deze vrouwen 'duidelijk geen zin in het werk hebben'. Dit zal allemaal zaken die hoog scoren op de lijst van mogelijke signalen van vrouwenhandel. Tevens kan men zich afvragen of die enkele vrouwen die 'samen met hun vriendjes' klanten beroven dit ook geheel uit vrije wil doen.
Op de website van de Rode Draad (www.rodedraad.nl) stond als reactie op het artikel van Menno Van Dongen in de Volkskrant (4 Mei 2007, 'Driekwart raamprostituees uitgebuit'):
Drie kwart van de prostituees op de Wallen zou onder de een of andere vorm van dwang werken. Wij zijn altijd huiverig voor het geven van percentages, maar we weten wel dat er veel mis is in de prostitutie. Wij weten dat in ieder geval veel Oost Europese prostituees onder toezicht van een pooier of een andere crimineel werken. Ook hebben wij twijfels over de zelfstandigheid van Afrikaanse prostituees. Wat wij eraan doen? Wij hebben informatie in vele talen voor vrouwen die hun situatie willen veranderen. We delen dat gemiddeld een keer in de maand uit. Wij zouden dat vaker willen doen, maar wij hebben beperkte middelen. Wij geven regelmatig signalen af van misstanden in de prostitutie en zijn ook een vraagbaar voor prostituees. (...)

Meer over Afrikaanse (en Oost Europese) prostituees in het rapport Tippelen na de zone(2005):

Oost-Europese en Afrikaanse vrouwen komen soms als groep, maar ook als ze individueel naar Nederland komen, blijken ze hier vaak gedwongen onderdeel te zijn van een netwerk dat van bovenaf is opgezet. Vooral Oost-Europese vrouwen zitten niet zozeer vast aan een locatie, als wel aan een zeer mobiel netwerk. De organisatoren besluiten welke locatie (of welke vorm van prostitutie) het gunstigst is op dat moment. Onder druk of dreiging van politieacties verplaatsen dergelijke netwerken zich soepel naar elders in Nederland of het buitenland en prostituees worden snel en vaak vervangen door andere vrouwen.

Zie het onderzoek van Goderie, Spierings en ter Woerds over Afrikaanse vrouwen in clubs in Twente:

Sindsdien zijn vele clubs gesloten en zijn bepaalde groepen prostituees uit de regio verdwenen. Zo is de groep Brazilianen sinds 2000 geheel verdwenen. Aanvankelijk kwamen daar Afrikaanse vrouwen voor in de plaats. Deze vrouwen waren bijna allemaal slachtoffer van mensenhandel en verbleven hier met valse papieren.

Artikel uit de Groene Amsterdammer over Nigeria ("Er is weer stroom", door Joris van Casteren, 16-6-99)

Als Dotun Oladipo klaar is, mag redacteur Mudiaga Ofnoku achter de computer. Zijn stuk gaat over Nigeriaanse vrouwen en minderjarige Nigeriaanse meisjes die in de westerse prostitutie verdwijnen. Ofnoku heeft na intensief speurwerk ontdekt dat Nederland de laatste jaren een steeds populairder bestemming is. Ofnoku: 'De omstandigheden in Nederland zijn goed voor Nigeriaanse prostituees. Beter in ieder geval dan in Italië, waar de meisjes van oudsher heen gingen. Nederlanders zijn veel rustiger in bed dan Italianen. Van de Italianen moesten de meisjes zelfs de liefde bedrijven met honden en gorilla's. Dat gebeurt in Nederland niet. Er schijnt in Nederland zelfs een vakbond voor hoeren te zijn.'
Dat de meisjes tot prostitutie worden gedwongen door criminele organisaties is volgens Ofnoku een misvatting. 'Het zijn in negen van de tien gevallen de ouders of de echtgenoten die de meisjes als slaven verkopen. Vooral in Benin City (een stad driehonderd kilometer ten oosten van Lagos - jvc) gebeurt dat op grote schaal. Mensen uit Benin zijn patsers. Als de één een mooie tweedehands auto voor de deur heeft, koopt de ander een nog mooiere tweedehands. Hij kan het niet opbrengen maar heeft er zijn vrouw of dochter voor over. Zij moeten vanuit het buitenland zoveel mogelijk geld opsturen of na enkele jaren terugkomen met een flink kapitaal.'
Ofnoku is net terug uit Benin. 'Als je door de stad loopt zie je relatief veel duurdere huizen en auto's dan in andere Nigeriaanse steden. Ik heb met vijf meisjes gesproken. Een van hen stond op het punt om naar Nederland af te reizen. Ze vliegen niet meer direct via Lagos naar Amsterdam, maar via Ghana of Ivoorkust.' Het maakt volgens Ofnoku niet uit hoe streng Nederland controleert, de meisjes vinden hun weg toch wel. 'Als ze het land binnen zijn melden ze zich aan als asielzoeker. Of ze verleiden de marechaussees, dat schijnt ook makkelijk te kunnen. In Amsterdam is een netwerk dat ervoor zorgt dat de meisjes uit het centrum worden weggehaald.'

Citaten uit de scriptie van M.D.E. Averdijk ('Prostitutie naar een illegaal en onzichtbaar circuit?', 2002) die mooi refereert naar andere bronnen. Dat doet ze zo mooi dat ik een groot deel overplak. Het begint trouwens over Afrikaanse prostituees in Twente (pagina 85-87):

Uit interviews blijkt dat respondenten over weinig informatie beschikken wat betreft Afrikaanse prostituees. Het BRZ vermoedt dat de meeste Afrikaanse vrouwen slachtoffer zijn van mensenhandel wegens de ongeloofwaardige en gelijkluidende verhalen die zij vertellen. Exploitanten blijken over het algemeen weinig van de Afrikaanse vrouwen af te weten. Een exploitant zei hierover dat de Afrikaanse vrouwen nooit iets over hun achtergrond of hun drijfveren vertellen.
Meestal zwerven zij door het hele land en komen zij alleen (zonder begeleider) naar een club waar ze vervolgens twee of drie dagen werken. Zodra door exploitanten te veel vragen worden gesteld, bijvoorbeeld over hun identiteitsbewijs, verdwijnen ze vervolgens weer. Uit RBS-mutaties blijkt bijvoorbeeld dat indien exploitanten twijfels hebben over de verblijfs- en werkstatus van Afrikaanse vrouwen, de vrouwen weigeren hun identiteitsbewijs bij het BRZ te laten controleren. Een exploitant merkt op dat deze Afrikaanse vrouwen ‘enorm graag willen werken, om welke reden dan ook. (...)
Door Vellinga (1999) is door middel van analyse van rechercheonderzoeken achterhaald dat hetgeen de vrouwen vertellen een geïnstrueerd verhaal is. Veel West-Afrikaanse vrouwen zeggen AMA te zijn en geven een leeftijd van 15 of 16 jaar op. Ze vertellen dat hun ouders zijn overleden en verder niemand te hebben. Ze zijn aan boord van het vliegtuig geholpen door een onbekende man die hen wel wilde ‘helpen’ (Vellinga, 1999). De overeenkomsten met de verhalen die de in Twente aangetroffen Afrikaanse vrouwen vertellen, zijn opvallend.
De verhalen die de vrouwen vertellen zijn echter niet de ware verhalen. Dit ware verhaal is dat de meisjes in het land van herkomst, vaak Nigeria, worden geronseld voor de prostitutie. Deze ronselaars zijn ook vaak vrouwen die zelf in Europa in de prostitutie hebben gewerkt, na een aantal jaren rijk zijn teruggekeerd, en nieuwe jonge vrouwen en meisjes werven om in hun voetsporen te treden. De ouders van het meisje worden benaderd door een ronselaar met de vraag of hun dochter in een Westers land wil werken. Uit armoede geven de ouders hun dochter vaak mee aan de ronselaar. Hoewel meisjes vaak weten dat ze in de prostitutie zullen moeten werken, weten zij vaak niet wat dat inhoudt. Volgens onderzoek (Van Dijk e.a., 1999) is de betekenis van seksualiteit en prostitutie in Nigeria anders. In Nederland komen meisjes vaak in aanraking met geweld en worden ze gedwongen seksuele handelingen te verrichten die ze in Nigeria (mogen en kunnen) weigeren.
De vrouwen zijn hun ronselaars geld schuldig dat zij terug zullen moeten verdienen door te werken. Er wordt een voodoopriester ingeschakeld die de overeenkomst bekrachtigd en ervoor zorgt dat de vrouw haar schulden terug zal betalen. Vrouwen lopen vaak in een fuik, waarbij niet alleen sprake is van torenhoge, nauwelijks aflosbare schulden, maar ook van intimiderende rituele praktijken waar handelaren een grote hand in hebben. Volgens onderzoek (Van Dijk e.a., 1999) gaat het hierbij om voodoo in een manipulatieve betekenis van het woord, waarbij vooral sprake is van allerlei intimiderende praktijken van handelaren die bepaalde rituelen misbruiken om vrouwen angst in te boezemen. Doel van deze rituelen, die ook in Nederland kunnen plaatsvinden, is een bedreigende context te scheppen waarin de vrouwen onder grote druk komen te staan om hun schulden af te betalen. Hiervoor worden ook fysieke bedreigingen en geweld gebruikt.
De Nederlandse asielprocedure wordt gebruikt om West-Afrikaanse vrouwen in Nederland, België, Duitsland of elders in de prostitutie te brengen. In Nederland aangekomen vragen de vrouwen, zoals afgesproken, politiek asiel aan, vertellen een geïnstrueerd verhaal en komen in verband met hun (voorgewende) minderjarigheid in de AMA-procedure terecht. In de meeste gevallen vertrekken de AMA’s binnen enkele dagen ‘Met Onbekende Bestemming’ uit het opvangcentrum. In het opvangcentrum aangekomen bellen zij namelijk een uit het hoofd geleerd telefoonnummer van een handelaar in Nederland. Die haalt hen op en de meisjes worden vervolgens verhandeld aan een ‘hoerenmadam’ voor wie zij moeten werken om de schulden af te betalen (Vellinga, 1999).

Opmerkelijk genoeg is de informatie over Afrikaanse vrouwen in het rapport van Liesbeth Venicz volstrekt tegengesteld aan alles wat ik hiervoor noemde. Zie "Achter de ramen, veldwerk onder raamprostituees in Groningen"(1998). Er staat in dat Afrikaanse (net als Latijns Amerikaanse prostituees) zich op het gebied van pooiers veel onafhankelijker opstellen dan Europese vrouwen. Misschien komt dit omdat de handelaren niet direct zichtbaar zijn. Als je bijvoorbeeld sommige verhalen leest over Afrikaanse (Nigeriaanse) slachtoffers van mensenhandel (zie bijvoorbeeld het boekje "whom to trust" (2003) van het Scharlaken Koord, en het artikel in de nieuwe Revu van 4-10 Januari 2006, nr. 4) dan valt op dat deze vrouwen zich vrij kunnen bewegen. De madam geeft gewoon de opdracht om een bepaald bedrag binnen een bepaalde termijn te verdienen om de schuld af the betalen. Het slachtoffer voelt zich verplicht hieraan te voldoen en regelen de rest zelf. Misschien dat de vrouwen naar buiten toe goed de indruk zelfstandig te werken. Dat wordt ook (deels) bevestigd in het rapport "Handel in Nigeriaanse meisjes naar Nederland"(1999) door Terre des Hommes en de NDMN (De Nigeriaanse Vereniging Nederland), pagina 21:

Bierhuizen van het team Mensenhandel en Prostitutie: "Het lijkt alsof de Nigerianen niet zo'n druk op de meisjes hoeven uit te oefenen. Vaak gaan de meisjes zelfstandig naar hun werkplek en staat er niemand buiten die ze in de gaten houdt. Door het gebruik van voodoo hoef je ze verder niet te bedreigen en kun je ze maanden of jaren uitbuiten." Venicz van het NISSO: "Nigerianen hebben nauwelijks belangstelling voor geweld. Door geweld werken de meisjes niet goed en zien ze er bovendien niet goed uit. Het gaat de Nigerianen niet om seks maar om geld. Een maagd zullen ze dus niet inwijden door haar te verkrachten, maar door haar voor extra geld te verkopen. Je kunt Nigerianen wel de 'soft-maffia' noemen. Oost-Europese maffia bewaken de meisjes, zijn sterker georganiseerd en gebruiken meer seks en geweld."

Meer details over Afrikaanse prostituees in het rapport van Liesbeth Venicz, "Achter de ramen, veldwerk onder raamprostituees in Groningen" uit 1998 (ze had contact met 18 Afrikaanse prostituees: 12 Ghanese, 5 Nigeriaanse en 1 Soedanese):

De meeste Afrikaanse vrouwen komen uit Ghana en Nigeria. Ook zij werken vaak voor familie in het herkomstland. Het is soms moeilijk om de Afrikaanse vrouwen te bereiken. Een probleem dat ook in andere plaatsen in het land gesignaleerd wordt. Zij wisselen net als de Latijns-Amerikaanse vrouwen veel van werk- en woonplaats en zijn niet altijd even toegankelijk. Zeker niet wanneer hun verblijfstitel nog niet helemaal in orde is. Vooral officiële instanties worden gewantrouwd, wat gezien de ervaringen in het herkomstland, niet verwonderlijk is. Ook Afrikaanse vrouwen zijn geneigd om problemen binnen de eigen groep op te lossen.
"Achter het cliché — hulp en dienstverlening aan prostituees in Den Haag — werkmethodiek in ontwikkeling" (1999, Ellie Teunissen [red.], SPP [Stichting Prostitutie Projecten Den Haag])
pagina 32:
De Afrikaanse vrouwen vormen een zeer gesloten groep, die bovendien intern sterk verdeeld is tussen de verschillende nationaliteiten en culturen. Ze blijken veelal niet over een paspoort te beschikken en zijn er vast van overtuigd dat ze door de blanke wereld om hun huidkleur gediscrimineerd worden. De meesten hebben een lange vluchtreis achter de rug. Ze hebben uitstekende overlevingsstrategieen gevonden en zullen deze niet prijs geven. De hulpverlening heeft moeilijk toegang tot deze vrouwen. De Afrikaanse vrouwen kunnen door de kerken benaderd worden en vinden hier steun voor hun geestelijke nood, in hun relatie tot God. Hun relatie met maatschappelijke instellingen is minimaal. Doordat onvoldoende duidelijk is welke nationaliteit ze hebben, is Engels of Frans weliswaar de voertaal, maar maken de gesprekken niet duidelijk waar behoefte aan is. Doordat er zoveel nationaliteiten/stammen zijn, is het ook moeilijk vast te stellen welk soort veldwerkster ingezet zou moeten worden om vertrouwen te winnen. Het verkrijgen van een Nederlandse verblijfsvergunning is de belangrijkste vraag.
zie vervolg op:
 

Reacties

op 23-02-2009 23:00
Ik wil hier graag een bericht schrijven voor een ieder die denkt dat deze Afrikaanse prostitutie situatie een ver van je bed show is. Om te beginnen ik ben een jongedame opgegroeid in de randstad van Nederland. Altijd geleefd in de randstad en me niet bewust van de situatie om me heen. Daar lag het gevaar en daar ligt ook meestal het gevaar voor vele Europese meisjes. Europese meisjes zijn extravert en voelen zich veilig in de provincie waar ze vandaan komen, maar vaak zijn de problemen die zich voordoen in eigen stad veel groter dan ze verwachten. Ik zal je een voorbeeld geven hoe een Europese jonge meid al heel gauw prostitutie als iets gewoons kan ervaren.
Een jonge naïve meid die een vriendje krijgt en hem al heel gauw vertrouwt en uiteindelijk ergens ander belandt dan wat ze ooit had verwacht. Nu begrijp ik dat dit heel erg standaard klinkt, maar laten we ons er vooral van bewust zijn hoe vlug onze dochters verliefd worden op jongens die ze na een jaar weer vergeten zijn. De jongen gedraagt zich alsof ook hij heel erg verliefd is en nee hij overlaadhaar niet met cadeaus zoals meeste van de meiden denken dat deze jongenste werk gaan. Hij veranderd zijn gedrag psychologisch gezienbegint het meisje te twijfelen aan de relatie maar nog meer aan zichzelf.(En ik heb het over het normale meisjeinde leeftijd van 17 tot 23 jaar.) Hijgeeft haar het ideedat ze dik is of niet mooi genoeg en krijgt haar zover dat zeeen aantal dingen te veranderen aan haar uiterlijkdit kan zijn haar haar kleuren, knippen, tattoos zetten of piercings laten zetten. Eens hij haar zover krijgt is hij zich ervan bewust dat zij het meisje is dat zich makkelijk laat beinvloeden. Meeste van deze jongens zorgen ervoor dat het meisje ruzie krijgt met haar ouders waardoor ze emotioneel steunt op de jongen. Heeft hij zich het belangrijkste gemaakt van haar wereld is het tijdom haar lichamelijk geestelijk en mentaal te beschadigen met een onstabile leefsituatiedit kan variëren tot het gebruik van softdrugs hardrugs of drankof een situatie waarin zij het nachtleven gewoon wordt.veel uitgaanis daar een goed voorbeeld van. Maar is zij dat type niet dan kan hij haar natuurlijk altijd nog mentaal geeestelijk en lichamelijk beschadigen door eenagressieven leefomgeving voortdurende ruzieswaardoor ze zich langzamerhand steeds waardelozer voelt. een mix van de voorgaandeopgenoemde situatie is natuurlijkhet meest effectief maar een gedeelte ervan is ook efficient het komt er op neer dat ze het meisje tot het uiterste drijven voor ze haarin de prostitutie laten werken. nu zijn dit gewone meisjes en werktalles wat ik heb uitgelegd ook het beste bij gewone meisjes
ik weet dat het bijna gemeen en angstaanjagend klinkt maar dit is de realiteit het is geen van ver van je bed show en ieder meisje of je nu an liesof marieke heet kan hier slachtoffer van worden
 
Nu is natuurlijk de vraag van een ouder wat is hier tegen te doen stabiliteit het is oke om je kinderente vertellen dat ze niemand kunnen vertrouwen nu begrijp ik als ouder hoe graagwe de onschuld van onze kinderen willen bewarenmaar door ze tewillen bewaren kunnen we ze verliezen maak je kinderen ervan bewusten als ouder wil ik even zeggen een stabiele situatie voor alleenstaande ouders is niet iedere zes maanden een nieuwe stiefvader of stiefmoeder het is niet het verwaarlozen van je kind in persoonlijke verzorging het is niet het verwaarlozen van je kinds mentale en geestelijke situatie praat met je kind bouw een relatie op met je kind indien je ze niet wilt kwijtrakeneen stabiele situatie is niet iedere week naar de club gaan en niet verwachten dat je kind dat ook gaat doen ook vaders praat met je kind als jjij je al verlegen voelt bij wat je dochter aanheeft mensen wil je je kinderne nietverliezeneen stabielefamiliesituatie is wat de daders het meest afschrikt en als je dat niet kan waarom neem je kinderen
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Categorieën
Onestat
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl